Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

26 Gigapixel -photo panoramic of Dresden



http://www.gigapixel-dresden.de/dresden26GP
               26 Gigapixel-photo panoramic of  Dresden 
....μια πανέμορφη πανοραμική φωτογραφία της Δρέσδης στη Γερμανία....η λήψη έχει γίνει από την ταράτσα του κτηρίου ''Haus der Presse''....και με φωτογραφική μηχανή Canon EOS 5D mark II και με φακό 400mm.....η γιγαντιαία αυτή πανοραμική φωτογραφία αποτελείται από 1.665  επιμέρους φωτογραφίες!!!!!!!!!!!
......το μέγεθος δε της κάθε φωτογραφίας είναι 21,5 megapixels!!!!!!!!!!!!!!!!
....o τεράστιος αυτός αριθμός λήψεων πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια ενός photo-robot κατά την διάρκεια περίπου τριών ωρών!!!!!!!!!!!!!!
.....η ηλεκτρονική της όμως επεξεργασία διήρκεσε 94 ώρες σε έναν υπολογιστή με 16 επεξεργαστές και με μία κύρια μνήμη 48 gigabyte!!!!!!!!!!!!!
.....το αποτέλεσμα;
.......μία φωτογραφία 26 gigapixels!!!!!!!!!!!!!!!
..........η μεγαλύτερη φωτογραφία στον κόσμο!!!!!!!!!!!
....η φωτογραφία αρχίζει από την αριστερή πλευρά  με την Ostragehere,στο κέντρο η πόλη της Δρέσδης με το περίφημο Semperoper,στο βάθος ο πύργος της τηλεόρασης και πρός τα δεξιά το συνεδριακό κέντρο και το Maritim hotel

.......εμείς απλά ας την θαυμάσουμε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

φωνή από την Θάλασσα...

  Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή —
        φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
        και την ευφραίνει.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
        ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Και σαν κυττάζεις την υγρή της πεδιάδα,
σαν βλέπεις την απέραντή της πρασινάδα,
        τον κάμπο της πούναι κοντά και τόσο μακρυνός,
γεμάτος με λουλούδια κίτρινα που σπέρνει
το φως σαν κηπουρός, χαρά σε παίρνει
        και σε μεθά, και σε υψώνει την καρδιά.
Κι αν ήσαι νέος, μες σταις φλέβες σου θα τρέξη
της θάλασσας ο πόθος· θα σε ’πη μια λέξι
το κύμα απ’ τον έρωτά του, και θα βρέξη
        με μυστική τον έρωτά σου μυρωδιά.
  και είναι Κωνσταντίνος Καβάφης
ο κοσμοπολίτης ποιητής...
κοσμοπολίτης κυριολεκτικά από τα γεννοφάσκια του...
οι οικογενειακές του ρίζες απλώνονταν από την Kωνσταντινούπολη στην Aλεξάνδρεια και από την Tραπεζούντα στο Λονδίνο..
ntina

merry christmas - καλά χριστούγενα


μαζί με τις πιό όμορφες ευχές μου για τα Χριστούγενα  και με την ελπίδα να μην είναι πολύ σκληρές  οι μέρες που έρχονται σας αφιερώνω τους παρακάτω στίχους του αγαπημένου μου ποιητή
..............................................
 Εάν η γη καλύπτεται με σκότος, μη φοβείσαι.
Μη ό,τι είναι έρεβος νόμιζε διαρκές.
Φίλε, πλησίον ηδονών, ανθών, κοιλάδων είσαι·
θάρρει, και βάδισον εμπρός. 
Ιδού το λυκαυγές!
   και ειδικά στους φίλους blogers:
          http://littleprincemiou.blogspot.com/                                   
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Τ᾿ αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους - στο πέλαγο σέρνουν φωτιὲς τα καράβια

Παντούμ

Ψηλώνει η στιγμή σα μετέωρο λεπίδι
σαν τι να προσμένει να πέσει η γαλήνη;
στο πλήθος σου το άϋλο που σφίγγει σαν φίδι
δὲν είναι ο ουρανός μηδέ αγγέλου ευφροσύνη.

...................................................
Σαν τι να προσμένει να πέσει η γαλήνη;
Σ᾿ ανθρώπους κλειστούς που μετρούν τον καημό τους
δεν είναι ουρανός μηδέ αγγέλου ευφροσύνη
τ᾿ αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους.

                 ναι...
και πάλι ο μεγάλος  μας ποιητής.........
Σεφέρης
ntina

καθώς έψαχνα σχήματα στα βότσαλα, γυρεύοντας ρυθμούς...

 Επί σκηνής


Η θάλασσα- πως έγινε έτσι η θάλασσα;

Άργησα χρόνια στα βουνά-
με τύφλωσαν οι πυγολαμπίδες.

Τώρα σε τούτο τ᾿ ακρογιάλι περιμένω
ν᾿ αράξει ένας άνθρωπος
ένα υπόλειμμα, μιὰ σχεδία.

Μὰ μπορεί να κακοφορμίσει η θάλασσα;
Ένα δελφίνι την έσκισε μία φορὰ
κι ακόμη μιά φορὰ
η άκρη του φτερού ενὸς γλάρου.

Κι όμως ήταν γλυκὸ το κύμα
οπου έπεφτα παιδὶ και κολυμπούσα
κι ακόμη σὰν ήμουν παλικάρι

καθώς έψαχνα σχήματα στα βότσαλα,
γυρεύοντας ρυθμούς,

μου μίλησε ο Θαλασσινὸς Γέρος:

«Εγω είμαι ο τόπος σου
ίσως να μην είμαι κανείς
αλλά μπορώ να γίνω αυτό που θέλεις».


                       Και είναι βέβαια Σεφέρης.............. 
ntina

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

στο κάτω κάτω,τι δουλειά είχε αυτός σ' έναν τόσο ανόητο κόσμο;Τι έκανε εδώ πέρα;

εκείνοι οι άνθρωποι μπορούσαν να πουν ότι δεν είχε συμβεί,ενώ είχε συμβεί
-αυτό θα αποδεικνυόταν με το ιστοριοσκόπιο-
αλλά αν κάποια μέρα δεν  υπήρχαν άνθρωποι πιά και συνεπώς κανείς δεν μπορούσε πια να πει ότι όντως είχε συμβεί,πως τότε μπορούσε να μην έχει μη συμβεί;
και ο ίδιος καθόταν τώρα εδώ ,υπήρχε δηλαδή περίπτωση κάποτε να μην είχε καθίσει ποτέ εδώ;
καθόταν άραγε στ΄αλήθεια εδώ τώρα;
υπήρχε στ'αλήθεια κάτι;
ίσως έπρεπε να πεις ότι ο κόσμος υπήρχε και δεν υπήρχε
άρα τα πράγματα δεν πήγαιναν καθόλου καλά
στο κάτω κάτω,τι δουλειά είχε αυτός σ'έναν  τόσο ανόητο κόσμο;
τι έκανε εδώ πέρα;
     και είναι από την ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ του ΧΑΡΙ ΜΟΥΛΙΣ
ntina

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Gregory Colbert and.........''ashes and snow''

ο Καναδός φωτογράφος που από το 1992 και έπειτα έχει οδηγήσει 33 αποστολές στην Αιθιοπία, στη Ναμίμπια, στην Τόνγκα, στις Αζόρες, στην Ανταρκτική...
σκοπός του;
να εξερευνήσει την αλληλεπίδραση ανάμεσα σε ζώα και ανθρώπους...
...γεννήθηκε το 1960 στο Τorondo...
...εγκαταλείπει τις σπουδές του στον Κινηματογράφο και την λογοτεχνία για να,όπως ο ίδιος λέει, "μελετήσει τη φύση"
γίνεται περιηγητής του κόσμου και της άγριας φύσης...
...απαθανατίζει μέσα από την ιδιαίτερη ματιά του τη φαινομενικά απίθανη συνύπαρξη ανθρώπων και ζώων...
...μιά 16χρονη  προσωπική και καλλιτεχνική εμπειρία...
μιά  οδύσσεια που είχε σαν αποτέλεσμα την παγκοσμίου φήμης έκθεση
  ...η έκθεση έχει δεχτεί εκατομμύρια,στην κυριολεξία,επισκέψεις καθώς πρόκειται για την μεγαλύτερη σε επισκεψιμότητα έκθεση εν ζωή καλλιτέχνη στην ιστορία!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
...η έκθεση δεν έχει τελικό προορισμό...
είναι ένα διαρκές πρότζεκτ...
''.....δεν επιλέγεις εσύ τα ζώα, τα ζώα επιλέγουν εσένα...
Απλά σε αφήνουν να πιστεύεις πως τα επιλέγεις εσύ.
Δεν είμαι ζωολόγος.
Ούτε προσπαθώ να απαντήσω σε επιστημονικά αινίγματα.
Το Νομαδικό Μουσείο, το οποίο στεγάζει την έκθεση είναι ένα μέρος ονειροπόλησης, μια κοινοβιακή ρέμβη...
οι ελέφαντες, οι φάλαινες, οι ουραγκοτάγκοι κάνουν ένα ξόρκι...
πραγματικά πιστεύω ότι μέσα σε αυτό το μουσείο, μέσα από αυτή την εμπειρία ακούει κανείς το τραγούδι του σύμπαντος...
αλλά αν κάποιος είναι πολύ απασχολημένος ίσως να μην το ακούσει...
...εδώ στο Λος Αντζελες οι άνθρωποι περνούν τον περισσότερο χρόνο τους κλεισμένοι μέσα σε ατσάλινες και γυάλινες κατασκευές,από τη μια η δοξασμένη εξοχή και από την άλλη οι φυλακές που χτίζουμε,ζούμε σε μια μεγάλη αντίθεση,γι’ αυτό τον λόγο ήρθαν τόσοι να μας επισκεφθούν όταν ήμασταν στη Νέα Υόρκη...
ήρθαν κινηματογραφικές εταιρείες,
ήρθε και η Dreamworks, ο Σπίλπεργκ, η σύζυγός του,
προσπαθούσαν να καταλάβουν τι γίνεται...
...η φύση δεν εκδικείται,
απαντάει ως πλανήτης είτε θα λάβουμε μέτρα είτε όχι...
το «Ashes and Snow» προσθέτει απλά το λιθαράκι του σε μια ανατρέψιμη διαδικασία...
....ο καθένας μας μπορεί να συνεισφέρει κάτι στη σωτηρία του πλανήτη μας,ίσως αυτό ακούγεται ουτοπικό, ιδεαλιστικό...
η τέχνη ξέρετε έχει πολλούς σκοπούς,να γράψει ιστορία, να εκπαιδεύσει, αλλά και να λειτουργήσει θεραπευτικά...
το εκκρεμές κινείται σε δύο κατευθύνσεις...
αν η τέχνη αποτελεί μέσο για να θρέψουμε τον ναρκισσισμό μας τότε είναι μάταιη''
.....το παραπάνω απόσπασμα είναι από μία συνέντευξη του Gregory Colbert στις 29/03/ 2008 στη Νινα - Μαρια Πασχαλιδου στην Καθημερινή που είχα στο Αρχείο μου..........

Robert Adams and International photography symposia in Gothenburg, autumn 2009



ο  Robert Adams στο βιβλίο του  ''Beauty in Photography'' που κυκλοφόρησε το 1996  μεταξύ άλλων αναφέρει..........             



''ανησυχώ με τον χρόνο που ξοδεύουν οι φωτογράφοι προσπαθώντας να αναβιώσουν τη φωτογραφική τεχνολογία τού 19ου αιώνα.... υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες χρήσεις για κάθε φωτογραφική μέθοδο.....αλλά δυστυχώς πάρα πολλοί σύγχρονοι φωτογράφοι, οπαδοί των παλιών μεθόδων, τοποθετούν τις ελπίδες τους στο να τις ξαναεφαρμόσουν  γιά άλλη μια φορά ακόμη.... τα αποτελέσματα είναι προς στιγμήν χαριτωμένα... αλλά τελικά άκρως θλιβερά και απογοητευτικά.... μια υποσημείωση στην ιστορία με λίγη ζαχαρίνη....... κανένας σοβαρός καλλιτέχνης δεν θα επαναλάμβανε απλώς έναν άλλο.....αν τελικά η ιστορία τής τέχνης αποτελείται από επαναλήψεις, αυτές πρέπει να περικλείουν μια κάποια  διαφορά.... ο καλλιτέχνης πρέπει να λέει, όπως ο Henri Matisse ότι “δέχθηκα επιρροές αλλά νομίζω ότι πάντοτε ήξερα πώς να κυριαρχήσω πάνω τους”....... αυτή η ανάγκη ανεξαρτησίας είναι συνδεδεμένη με τη φύση τής τέχνης, αφού ο καλλιτέχνης αφοσιώνεται στην τέχνη ακριβώς επειδή πιστεύει ότι βλέπει πράγματα που δεν βλέπουν άλλοι.........αν στη διάρκεια τής εκπαίδευσής του ανακαλύψει έναν καλλιτέχνη τού οποίου μοιράζεται πλήρως τη ματιά.....τότε.... τότε γίνεται οπαδός, αντί να γίνει ο ίδιος καλλιτέχνης....... γίνεται συλλέκτης, ή δάσκαλος, ή κριτικός...... αν όμως βρει ότι κανείς δεν κάνει φωτογραφίες σαν αυτές που έχει στο μυαλό του, τότε πρέπει να προσπαθήσει να τις κάνει..........νέες φωτογραφίες είναι ο μόνος τρόπος να αποφύγει την εξορία από τον εαυτό του............''
..................................................................






....στον Robert Adams  λοπόν αποφάσισε  το ίδρυμα της Hasseblad να αποδώσει το  29ο διεθνές βραβείο της για το φωτογραφικό του έργο....το βραβείο του απονεμήθηκε στην Fraenkel Gallery  στο San Francisco......











...........το έργο του μεγάλου φωτογράφου παρουσιάζεται στο Hasselblad Center, Göteborg Art Museum στην διάρκεια του διεθνούς συμποσίου για την φωτογραφία το φθινόπωρο του 2009

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

Photomontage by Aleksander Mikhailovich Rodchenko

...αυτό που με είχε εντυπωσιάσει όταν είχα πρωτοέρθει σε επαφή με το έργο του Aleksander Mikhailovich Rodchenko ήταν τα καταπληκτικά photo-montage του...κάποιος που τα βλέπει βέβαια σήμερα δεν του προκαλούν καμία εντύπωση...για σκεφτείτε όμως ότι μιλάμε για το 1920!!!!!!!!!!!
.....το πρώτο του δημοσιευμένο photo-montage φαίνεται σε ποίημα του Mayakovsky το 1923.........

...o  Aleksander Rodchenko λοιπόν γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη το 1891 από μια οικογένεια της εργατική τάξης.....

το 1909 η οικογένειά του μετά τον θάνατο του πατέρα του  μετακόμισε στο Καζάν  
εκεί όπου και σπούδασε στη σχολή της τέχνης του Καζάν και στο Ινστιτούτο Stroganov στην Μόσχα...... 

...δημιουργεί τα πρώτα του αφηρημένα σχέδια το 1915 επηρεασμένος από τον Kazimir Malevich....
....το 1916 ο Alexander Rodchenko άρχισε να εργάζεται και να πειραματίζεται μαζί με τον Tatlin....
......οι πειραματισμοί τους  πήραν τέλος στις αρχές της δεκαετίας του 1920, καθώς το ρωσικό επαναστατικό καθεστώς άρχισε να αποθαρρύνει τους αφηρημένους πειραματισμούς και να στρέφεται σε πιό πρακτικές εφαρμογές....
...τότε πολλοί  καλλιτέχνες εγκατέλειψαν την Ρωσία.........
.........ο  Alexander Rodchenko παραμένει και διορίζεται διευθυντής του Museum Bureau and Purchasing Fund by the Bolshevik Government το 1920.. ήταν υπεύθυνος για την αναδιοργάνωση των σχολείων και των μουσείων τέχνης...........

........από το 1920 έως το 1930 δίδαξε στο Higher Technical-Artistic Studios..........
.........το 1921 έγινε μέλος της ομάδας Productivist, η οποία υποστήριζε την ενσωμάτωση της τέχνης στην καθημερινή ζωή............. 

«Αυτό που θέλω είναι να οδηγήσω τους ανθρώπους στην τέχνη,όχι να τους οδηγήσω κάπου με τη βοήθεια της τέχνης» έγραφε στο ημερολόγιό του στις 12 Φεβρουαρίου 1943, και συμπλήρωνε λίγο πιό κάτω:
«Γεννήθηκα πολύ νωρίς, ή πολύ αργά; Πρέπει να ξεχωρίσουμε την τέχνη από την πολιτική».

................εντυπωσιάστηκε από το φωτομοντάζ του γερμανικού Dadaists....
ξεκίνησε τα δικά του...
1923......
1924......

από 1923 έως 1928 συνεργάστηκε στενά με Mayakovsky και του οποίου έκανε εντυπωσιακά πορτρέτα........

...πολλές από τις φωτογραφίες του εμφανίστηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν ως εξώφυλλα στα περιοδικά της εποχής.........
καθ 'όλη τη δεκαετία του 1920 το έργο του Alexander Rodchenko ήταν πολύ αφηρημένο...
την δεκαετία του 1930 κάνει αλλαγή κατεύθυνσης στην καλλιτεχνική του ζωή και επικεντρώνεται στις φωτογραφίσεις παρελάσεων και αθλητικών γεγονότων....
....και φτάνουμε στο τέλος της δεκαετίας του 1930.....
όπου Aleksander Mikhailovich Rodchenko....
ήταν ανάμεσα στους καλλιτέχνες που θεωρήθηκαν επικίνδυνοι για την επανάσταση.
...κατηγορήθηκε για φορμαλισμό και διαγράφτηκε από το σωματείο του....

απομονώθηκε από φίλους και συνεργάτες, αλλά συνεχίζει να οργανώνει φωτογραφικές εκθέσεις για τη Σοβιετική Κυβέρνηση...
....άρχισε πάλι να ζωγραφίζει...

και λίγα χρόνια αργότερα το 1942....
έπαψε πιά να φωτογραφίζει...
......μιά συγκεκριμένη γωνία λήψης....
η κατάλληλη ώρα της μέρας....
μια απλή σκάλα...
γινόταν η διαγώνιος της γεωμετρικής σύνθεσης σε άσπρο-μαύρο...

που την έκοβε στη μέση μια ανθρώπινη φιγούρα....

..........η φωτογραφία για τον Aleksander Mikhailovich Rodchenko δεν ήταν απλώς ένα μέσον αναπαραγωγής της οπτικής πραγματικότητας......
ήταν ένα εργαλείο δημιουργίας.........
..........και έτσι έχουμε το στυλ Rodchenko.............
.........τις δυναμικές γωνίες λήψης....
την διαγώνια οργάνωση της επιφάνειας....
την παράξενη προοπτική......
είναι  ο Κονστρουκτιβισμός (Constructivism) που έφερε στην τέχνη της Φωτογραφίας....
είναι το «στυλ Rodchenko»
που επηρέασε βαθιά τους Ευρωπαίους φωτογράφους...

την αισθητική των πολυμέσων και του βιομηχανικού σχεδιασμού.....
...βέβαια και ο ίδιος είχε επηρεαστεί πριν, από το φωτομοντάζ των Γερμανών Ντανταϊστών
και από τον σκηνοθέτη Dziga Vertov  με τον οποίο συνεργάστηκε στενά το 1922...
ntina

Aleksandr Mikhailovich Rodchenko

.........λένε για αυτόν..........

.............ότι δεν άφησε και πολλά να κάνουν οι μεταγενέστεροι φωτογράφοι......


........με τη ρωσική Leica στον ώμο –κατά τη σοβιετική βιογραφία, περιγράφεται ως ο πρώτος Σοβιετικός φωτογράφος που χρησιμοποίησε μια Leica – έκανε πράξη το σύνθημά του: «Πρέπει να πειραματιστούμε»............
....αλήθεια ποιός να ήταν ο Aleksander Mikhailovich Rodchenko;..........
....ήταν αυτός η αφορμή που η δημοτικότητα και η επιτυχία της Leica στη Ρωσία ήταν τόσο μεγάλη και καθοριστική;..........μάλλον...........


 .........αφού έγινε η αρχική εισαγωγή της Leica στον κόσμο κατά το εαρινό Fair Leipzig του 1925...τον Μάιο του 1927 εισήχθη στη Ρωσία δημόσια .... ήταν το θέμα της Σοβιετικής Photo........
.........με ένα φακό F3.5 Elmax, η Leica Α  πωλούνταν για 133 ρούβλια και 40 copeks.........



........η δημοτικότητά της και η επιτυχία της τεράστια.........ήταν τότε τον Ιούλιο του 1928 που...........
............μια σειρά από φωτογραφίες του Alexander Mikhailovich Rodchenko εμφανίστηκαν με λεζάντα..
.......''κάνετε λήψεις με την Leica camera''..............


........ο Rodchenko ήταν αναμφισβήτητα ο πιο γνωστός..........
..........οι επιπτώσεις της Leica για την καριέρα του ήταν καθοριστικές,όπως καθοριστικός ήταν και αυτός για την δημοτικότητα της Leica στην τότε Σοβιετική Ένωση......είναι μία Leica που απεικονίζεται στο εξώφυλλο του βιβλίου του..........










http://www.danyanovikov.narod.ru/rofo/rodlogos.html




........συνεχίζεται...........

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

Leica M9



...και ολοκληρώνω την παρουσίαση που είχα αφήσει στη μέση της Leica...http://ntinaaigio.blogspot.com/2009/09/leica-camera-leitzleica.html...
...από το 1925 λοιπόν στην Λειψία έχει πιά κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι...η στροφή στις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές είναι σχεδόν καθολική...η Leica δεν έχει άλλα περιθώρια καθώς βλέπει μέρα με την μέρα τα κέρδη της να συρρικνώνονται και να χάνει στην συνέχεια εκατομύρια ΕΥΡΩ...
 ....έτσι φτάνομε στο σήμερα και.....

.....η Leica κυκλοφορεί την full-frame ψηφιακή τηλεμετρική φωτογραφική των 18-megapixel......


...........την M9........ η Leica M9 είναι η μικρότερη ψηφιακή full-frame και διαθέτει αισθητήρα Kodak διαστάσεων 23.9x35.8mm....το σκόπευτρο δίνει μεγέθυνση 0.68x με αυτόματη διόρθωση παράλλαξης........έχει ηλεκτρονικό κλείστρο εστιακού επιπέδου, ταχύτητας από 1/4000 έως 32 δευτερόλεπτα και ο συγχρονισμός του φλας είναι 1/180 δευτερόλεπτα..........
 

.................διαθέτει διακριτική λειτουργία, κατά την οποία το κλείστρο καθυστερεί έως ότου απομακρύνουμε το δάκτυλο από το κουμπί απελευθέρωσης του κλείστρου..... μπορεί να φωτογραφίζει συνεχόμενα μέχρι και δύο καρέ το δευτερόλεπτο, καταγράφοντας τις εικόνες με τη μορφή DNG και JPEG, σε κάρτες SD και SDHC..............για να αποφευχθούν φαινόµενα βινιεταρίσµατος µε ευρυγώνιους φακούς, επινοήθηκε ειδική σχεδίαση offset microlens.....και πόσο να κοστίζει άραγε;......απο 5500 euru και πάνω!!!!!!!!!!!!!!!!!

Athens photo festival

.....δεν το επισκεύτηκα ακόμα....όταν θα πάω θα σας μεταφέρω τις εντυπώσεις μου.......
... το Athens photo festival.......που άνοιξε και για φέτος τις πύλες του.....

....το κεντρικό εκθεσιακό πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσής του στεγάζεται στον κύριο χώρο του Φεστιβάλ, Κτίριο Πεζογέφυρας -Εσπλανάδας ,δίπλα στο γήπεδο Tae Kwon Do,Ολυμπιακός Πόλος Φαλήρου και τα εγκαίνια έγιναν την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου.....

 ......το πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης καλύπτει ένα ευρύ φάσμα δράσεων.....περιλαμβάνει ένα σύνολο 34 ατομικών και ομαδικών εκθέσεων και 17 video installation projects, με τη συμμετοχή 280 καλλιτεχνών από την Ελλάδα και τη διεθνή φωτογραφική σκηνή, Photo Folio Review, ημερίδες φωτογραφίας, εκπαιδευτικά προγράμματα, διαλέξεις, διαγωνισμούς και άλλες παράλληλες δράσεις......
..........επιδίωξη της διοργάνωσης, είναι να διευρύνει την υπάρχουσα πλατφόρμα παρουσίασης της ετήσιας ελληνικής φωτογραφικής παραγωγής και προώθησής της στον διεθνή χώρο, με την ταυτόχρονη παρουσίαση των τάσεων της διεθνούς φωτογραφικής σκηνής και την ανάπτυξη επαφών και επικοινωνίαςκαλλιτεχνών, θεσμών και οργανισμών από διαφορετικές χώρες......
............το πρόγραμμα......

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009

Glenn Gould...the eccentric



.................στα δέκα του μπορούσε να παίζει ολόκληρο το πρώτο βιβλίο από το «Καλώς Συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο» του J. S. Bach.


..........όταν ήταν τριών ετών έγινε ολοφάνερη η μουσική του κλίση, καθώς μπορούσε να διαβάσει παρτιτούρα και διέθετε «απόλυτο μουσικό αυτί»...........στα πέντε ξεκίνησε να συνθέτει και έπαιζε τις δικές του μικρές συνθέσεις στην οικογένεια και τους φίλους του......


.........στην ηλικία των έξι παρακολούθησε το πρώτο ρεσιτάλ πιάνου, το οποίο του άφησε ανεξίτηλα σημάδια......
........παρ’ όλες τις εμφανείς ικανότητες του Glenn Gould ως παιδί-θαύμα, οι γονείς του τον προστάτευσαν, περιορίζοντας στο ελάχιστο τις δημόσιες εμφανίσεις του.........
........εξαίρεση ήταν η συμμετοχή του στο ετήσιο Kiwanis Music Festival του Τορόντο, όπου κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό πιάνου τον Φεβρουάριος 1944....


........ο Payzant γράφει πως αν και ο Glenn Gould ήταν μόλις 12, κατέλαβε την υψηλότερη θέση μεταξύ πολλών μεγαλύτερων και πιο προχωρημένων μουσικών...... ήταν ο μοναδικός διαγωνισμός στον οποίο έλαβε μέρος, καθώς αργότερα εναντιώθηκε έντονα στην ιδέα των μουσικών διαγωνισμών..............

......«Σκοπός της τέχνης είναι να υπηρετεί τον εαυτό της, από τον οποίο καθένας θα αποκομίσει αυτό που θα διαλέξει να αποκομίσει......


.....πιστεύω πως η δικαίωση της τέχνης είναι η εσωτερική ανάφλεξη που υφίστανται οι καρδιές των ανθρώπων και όχι η έκφρασή της μέσω επιφανειακών δημόσιων εκδηλώσεων. Σκοπός της τέχνης δεν είναι η στιγμιαία εκτίναξη της αδρεναλίνης, αλλά ένα βαθμιαίο, ισόβιο 'οικοδόμημα' θαύματος και γαλήνης....οι καλλιτέχνες έχουν μια ηθική αποστολή και η τέχνη μια μη συνειδητοποιημένη προοπτική για τη βελτίωση της ανθρωπότητας. Κάθε άνθρωπος πρέπει να δεχτεί την πρόκληση και στοχαστικά να δημιουργήσει τη δική του ‘θειότητα’»


Ήταν ο Glenn Gould στη πραγματικότητα ένα μπερδεμένο μυαλό που κατασπατάλησε την πιανιστική του ιδιοφυία σε ασήμαντες ενασχολήσεις ή είχε κάτι πραγματικά σημαντικό να μεταλαμπαδεύσει στον κόσμο;


......ποιός ήταν τελικά αυτός ο εκκεντρικός που έτρεμε το κρύο και φορούσε πολύ ζεστά ρούχα και γάντια, ακόμη κι όταν βρισκόταν σε ζεστά μέρη;........... είχε το τελετουργικό, πριν βγεί στη σκηνή, να μουλιάζει τα χέρια του σε καυτό νερό....λάτρευε τα μπισκότα από μαραντάμυλο και τα ζώα............. .............απεχθανόταν το φως της ημέρας, τα αεροπλάνα και τη βία......
............συχνά μουρμούριζε όταν έπαιζε....και ισχυριζόταν πως το τραγούδι αυτό ήταν ασυναίσθητο και αυξανόταν αναλογικά με την ανικανότητα του πιάνου να προσδώσει αυτό που ο ίδιος επεδίωκε......
.............αντιλαμβανόταν τη μουσική ως ιδιωτική και όχι ως δημόσια ενασχόληση.......... πίστευε πως οι συναυλίες που επικεντρώνονται στο να επιδεικνύουν τους καλλιτέχνες ως βιρτουόζους, πρέπει να αποφεύγονται.........θεωρούσε τον εαυτό του πρώτα μουσικό και μετά πιανίστα........... το πιάνο ήταν γι’ αυτόν το μέσο για να διαβιβάσει τις ιδέες και αναλύσεις του πάνω στη μουσική...........


...........το ιδιαίτερο πιανιστικό του στιλ, οι ερμηνευτικές ελευθερίες και οι δημόσιες δηλώσεις του τον κατέστησαν αμέσως ως μια αμφιλεγόμενη μουσική προσωπικότητα.............
........στην πραγματικότητα, ο Glenn Gould ποτέ δεν θεωρούσε τον εαυτό του μόνο πιανίστα........παραδεχόταν πως είχε αναπτύξει μία έντονη αντιπάθεια για τις συναυλίες και ένιωθε πως μπορούσε να υπηρετήσει καλύτερα τη μουσική μέσα από το στούντιο ηχογραφήσεων παρά από τις αίθουσες συναυλιών............
http://www.youtube.com/watch?v=ljojjoBGLYw..........«συνήθιζα, από ιατρική περιέργεια, να μετρώ τον σφυγμό μου λίγο πριν βγω στη σκηνή και ήταν πάντα πολύ γρήγορος. Ήταν προφανές πως υπήρχε ένα είδος αφύσικης αναστάτωσης. Δεν ήταν όμως αυτό το γεγονός που με παρέλυε από φόβο, γιατί αντιμετώπιζα με απάθεια την όλη διαδικασία. Στην πραγματικότητα, μετρούσα τα χρόνια και τα γεγονότα μέσα σ’αυτά τα χρόνια που θα χρειάζονταν για να ξεχάσω ότι είχα βιώσει...» ............
...........έτσι ύστερα από ένα ρεσιτάλ στις 28 Μαρτίου 1964, στο Orchestra Hall, Chicago, Illinois τερμάτισε την καριέρα του ως σολίστ πιάνου..........
http://www.youtube.com/watch?v=8-KyL2gMxV8