Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Berenice Abbott: Η διορατική πρωτοπόρος της φωτογραφίας που εφηύρε την επιστημονική φωτογραφία!!!

A Bouncing Ball
Berenice Abbott - η πρωτοπόρος φωτογράφος που οι περισσότεροι τη γνωρίζουν από τις φωτογραφικές λήψεις των ουρανοξυστών της Νέας Yόρκης, παραβλέποντας ένα τομέα της δουλειάς της εξίσου σημαντικό αλλά και καινοτόμο για εκείνη την εποχή.
Τον τομέα της επιστημονικής φωτογραφίας.
Το είδος,αν μπορούμε να το ονομάσουμε έτσι,της επιστημονικής φωτογραφίας δημιουργήθηκε αποκλειστικά από την Berenice Abbott!!!
Τον Απρίλιο του 1939 η Berenice Abbott έγραψε ένα 'μανιφέστο' με τίτλο "Φωτογραφία και Επιστήμη"που μεταξύ άλλων ανέφερε:
"Ζούμε σε ένα κόσμο δομημένο από την επιστήμη.
Χρειάζεται να υπάρχει ένας φιλικός "διερμηνέας" μεταξύ της επιστήμης και του κόσμου
Πιστεύω ότι η φωτογραφία μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο όπως καμία άλλη μορφή έκφρασης.
Αν και η Abbott ήταν και είναι γνωστή κυρίως ως μοντέρνα φωτογράφος για τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες της της Ν. Υόρκης το 1930, είναι οι εξαιρετικές φωτογραφίες της για την επιστήμη,
τραβηγμένες μεταξύ 1939 και 1960, που την οδήγησαν να γνωρίσει ακαδημαϊκή και κριτική αναγνώριση.
Το 2012, η Steidl δημοσίευσε μία μονογραφία με τίτλο Berenice Abbott: Documenting Science, για να συνοδεύσει την συνονόματη έκθεση στο Μουσείο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT).
Μέσα σε λίγες εβδομάδες, μία επιλογή από τις επιστημονικές φωτογραφίες της - συμπεριλαμβανομένης μιας κυμματομορφής που χτυπούσε μια γυάλινη πλάκα και το σταθερό κέντρο μάζας ενός γαλλικού κλειδιού - θα είναι κάποια από τα αξιοθέατα του Revelations: Experimenta In Photography (Αποκαλύψεις:Πειράματα στη Φωτογραφία), μίας ενδιαφέρουσας έκθεσης στο μουσείο του Λονδίνου που σκιαγραφεί τα ίχνη της επιστημονικής φωτογραφίας απο τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα.
"Βλέπουμε τον τρόπο με τον οποίο οι πρωτοπόροι ανέπτυξαν την “φωτογραφική όρασή” τους, μέσω των ακτίνων χ και της micro-photography" λέει ο Ben Burbridge, ο συνεπιμελητής, "και τον τρόπο που αυτές οι τεχνικές και η αισθητική έχουν τροφοδοτήσει τη φωτογραφία από τότε, από τους μοντερνιστές όπως ο Man Ray και ο Moholy-Nagy σε κάτι που μπορούμε να αποκαλέσουμε προ-προμοντέρνισμο των σύγχρονων φωτογράφων όπως ο Trevor Paglen, η Clare Strand και ο Ori Gersht, οι οποίοι "πάντρεψαν" την επιστήμη και την τεχνολογία με έναν τρόπο συχνά παιχνιδιάρικο που μας οδηγεί και στην προσωπική αναζήτηση.
Οι φωτογραφίες της Berenice Abbott ξεχωρίζουν γιατί είναι πρωτίστως επιστημονικές απεικονίσεις αλλά και γιατί μπορούμε να τις αντιληφθούμε και ως τέχνη.

Αρκετή από την πρώιμη δουλειά των " Revelations-Αποκαλύψεων" έγινε από τους πρωτοπόρους όπως ο Henry Fox Talbot και ο Arthur Clive Banfield- οι οποίοι μας άφησαν το φωτογραφικό έργο "the life history of a splash - Η ιστορική ζωή μιας βουτιάς",
το οποίο περιγράφει την “ιδιότητα της φωτογραφίας να δίνει σχήμα στο άυλο”.
Το 1925, πρωτοπόροι καλλιτέχνες συνειδητοποίησαν τη δυναμική της φωτογραφίας να δημιουργεί καινούριες και συχνά αφηρημένες εικόνες.
Ο Moholy-Nagy μία κυρίαρχη προσωπικότητα στην κίνηση του Bauhaus**, έθεσε ευθέως τη  “the New Vision” -Νεα Οπτική-, στην οποία η φωτογραφία μπορούσε να μετατραπεί σε τέχνη μέσα από τον ξεχωριστό τρόπο της να βλέπει ένα κόσμο που δεν διακρίνεται με το ανθρώπινο μάτι.
Η χρήση των φωτογραμμάτων -photograms,του φωτομοντάζ και της πολλαπλής έκθεσης για τη δημιουργία αφηρημένων φωτογραφιών, έχει επιρροές ακόμα και σήμερα.
Οι "Revelations" -Αποκαλύψεις- προβάλλουν τη δουλειά της Abbott  δίπλα σε αυτή του Man Ray , του πρώτου μέντορα της και καλλιτέχνη που σχεδόν νομιμοποίησε τη σουρεαλιστική άποψη της φωτογραφίας.
Το 1918, στην ηλικία των 19, η Berenice Abbott άφησε το Ohio για το Greenwich Village της New York, όπου και συμπορεύτηκε με τους bohemian demi-monde -είδος μόδας-στους κόλπους των οποίων ήταν και ο νομπελίστας Djuna Barnes και ο εξόριστος Τσέχος αναρχικός Hippolyte Havel. " Μου πρόσφεραν προστασία" είπε η ίδια αργότερα.
Δύο χρόνια μετά η Άμποτ ταξίδεψε στην Ευρώπη για να σπουδάσει γλυπτική στο Βερολίνο και το Παρίσι και ζώντας στη γαλλική πρωτεύουσα απορροφήθηκε από την ραγδαία αναπτυσσόμενη avant-garde.
"Είμασταν πλήρως  απελευθερωμένοι" έλεγε. Είχαμε την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να προχωρήσουμε και να κάνουμε τη δουλειά μας χωρίς κανένας να μας σταθεί εμπόδιο".
Transformation of Energy (1958). Photograph: MIT Museum
Μια στιλάτη, νεαρή κοπέλα γεμάτη αυτοπεποίθηση της οποίας η εμφάνιση και το αγοροκοριστίστικο στυλ ήταν σε πλήρη αρμονία με την εποχή.
Η Berenice Abbott  ασχολήθηκε “κατα λάθος” με τη φωτογραφία, ενθαρυνόμενη από τον Man Ray.
Πόζαρε γι αυτόν το 1921 και αμέσως μετά έγινε η βοηθός του.
Αυτός εντυπωσιασμένος από το ένστικτό της, την άφηνε να χρησιμοποιεί το σκοτεινό του θάλαμο για να βελτιώνει τη δουλειά της.
Αρχικά χρηματοδοτήθηκε από την Peggy Guggenheim, ένα φιλότεχνο μέλος της υψηλής κοινωνίας,βρήκε το δικό της στούντιο, στο οποίο πόζαραν μοντέλα όπως η Jean Cocteau, συγγραφείς όπως ο Andre Gide, o James Joyce με τη γυναίκα του Nora, την κόρη του Lucia και την εκδότριά του Sylvia Beach.
Πολλά από τα πρώτα πορτρέτα της Berenice Abbott εκτέθηκαν στούς τοίχους της πασίγνωστης βιβλιοθήκης της Sylvia Beach στο Παρίσι  "Shakespeare and company".
Και έγραφε μεταξύ σοβαρού και αστείου η Sylvia BeachBeach στα απομνημονεύματα της: "Για να φωτογραφηθείς από τον Man Ray και τη Berenice Abbott πάει να πει ότι είσαι σημαντικός".

Από την μελέτη της ζωής της παρατηρούμε ότι από την αρχή η Άμποτ ήταν φιλόδοξη φωτογράφος,
ετσι την παρακολουθούμε να "εκμεταλεύεται" στην αρχή τα stark settings, το μουντό φως και τα eye level framing και να δημιουργεί μια σειρά από αξιομνημόνευτα πορτρέτα.
Σύντομα όμως τα παράτησε για φωτογραφίες στις οποίες οι άνθρωποι γινόντουσαν αισθητοί μόνο δια της απουσίας τους!!!
Στη συνέχεια σε ένα ταξίδι πίσω στη Νέα Υόρκη το 1929, τη συνεπήρε η ενέργεια και η δυναμική της πόλης.
Έπειτα επιστρέφοντας εκεί, περιπλανήθηκε στους δρόμους με μία κάμερα χειρός, απαθανατίζοντας λογότυπα μαγαζιών, δρόμους και ανθρώπους που εργάζονταν, πιθανότατα εμπνευσμένη από τον μεγάλο φωτογράφο  Eugene Atget, τον οποίο είχε συναντήσει λίγο πριν το θάνατό του και του οποίου προσπαθούσε να διατηρήσει τη φήμη.

Το 1932 η αισθητική της άλλαξε και πάλι και χρησιμοποιώντας μια large format -μεγάλου format- κάμερα ξεκίνησε να φωτογραφίζει την αρχιτεκτονική της πόλης με μεγάλη λεπτομέρεια, συχνά με μία δραματική ματιά.
Φωτογράφησε το διάσιμο κτήριο Flatiron  από χαμηλά, καθώς και το Μανχάταν τη νύχτα σκαρφαλωμένη στο Emprire State Building.
Και το 1939 κυκλοφόρησε το πλέον εμβηματικό της βιβλίο το "Changing New York-Αλλάζοντας τη Ν. Υόρκη"
Από τότε, καθώς το μανιφέστο της προβαλλόταν, είχε τον κόσμο της επιστήμης ως στόχο της.
Interference pattern, Cambridge,1958–1961
"Η διορατικότητά της ήταν τρομερή" λέει η Burbride, "δεδομένου ότι συνέλαβε την ιδέα για τις επιστημονικές φωτογραφίες το 1939 που στην πραγματικότητα παρέμεινε ανολοκλήρωτη ,λόγω ελλιπούς  χρηματοδότησης, μέχρι το 1958, και μόνο όταν το Russian Sputnik κυκλοφόρησε και η αμερικανική χρηματοδότηση στην επιστήμη έγινε έντονη κατάφερε να ολοκληρωθεί

Αρχικά , η Berenice Abbott  έψαξε για τοποθετήσεις διαφημίσεων σε εταιρίες όπως η Standar Oil και η IBM,ενώ ταυτόχρονα, πειραματιζόταν με διάφορες μεθόδους ώστε να καταφέρει να φωτογραφίσει το μαγνητισμό και τον ηλεκτρισμό ενώ στη σοφίτα της εφηύρε  διάφορες φωτογραφικές μηχανές όπως μια "Super Sight" κάμερα , η οποία της επέτρεπε να μεγεθύνει ένα αντικείμενο χωρίς να χρειάζεται η επεξεργασία του φιλμ στο σκοτεινό θάλαμο.
Σε όλα αυτά ήταν αυτοδίδακτη και εξαιρετικά προσεκτική και ασχολήθηκε με στροβοσκοπικά φώτα με σκοπό να απαθανατίσει το ίχνος της τροχιάς της αναπήδησης ή της ταλάντωσης μεταλλικών σφαιρών.
Έτσι μέσα από τις φωτογραφίες φαίνεται η  γωνία στην οποία μια μπάλα χτυπά μια επιφάνεια να είναι η ίδια με την γωνία στην οποία αναπηδά.
Η φύση δεν είναι ποτέ σε κατάσταση ηρεμίας και οι φωτογραφίες της Berenice Abbott μας καταδεικνύουν αυτή την κυματοειδή κίνηση και καθιστούν ορατές κάποιες από τις αφηρημένες επιστημονικές έννοιες.
Η ίδια η Berenice Abbott περιγράφοντας μια από τις εικόνες μιας κυματομορφής είπε ότι
"Η ιδέα μου ήταν να δώσω κίνηση σε ένα rayograph.*
Ο László Moholy-Nagy  κι ο Man Ray έβγαλαν φωτογραφίες βάζοντας αντικείμενα σε φωτο-ευαίσθητο χαρτί, αλλά εγώ ήθελα να κάνω το ίδιο πράγμα βάζοντας πράγματα σε κίνηση"
Για να το κάνει αυτό h Berenice Abbott τοποθέτησε ένα μικρό κομμάτι ευαίσθητου χαρτιού κάτω από ένα δίσκο και καθώς το έβαζε "έριξε το flash"
Η φωτογραφία που προέκυψε ήταν όμορφη και μυστήρια.
Parabolic Mirror, Cambridge, 1958 – 1961
Το 1944, η Berenice Abbott έγινε φωτογραφικός συντάκτης του Science Illustrated και το Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου έβγαλε μία από τις πιο εκπληκτικές επιστημονικές φωτογραφίες της, τη μοριακή δομή τις σαπουνόφουσκας.
Η σημαντικότερη,όμως,καταξίωσή της έγινε το 1958, όταν πήγε να δώσει συνέντευξη για δουλειά στην physical science study committee στο ΜΙΤ την οποία διεξήγαγε  ο Dr Elbert P Little.
"Του είπα ότι οι επιστήμονες είναι οι χειρότεροι φωτογράφοι στον κόσμο" είπε. "για αυτό χρειάζονταν τον καλύτερο, και εγώ ήμουν αυτή"
και η Berenice Abbott προσλαμβάνεται από το MIT και δημιουργεί φωτογραφίες οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν σε καινούργιους τρόπους διδασκαλίας της φυσικής.
Μια μικρή επιλογή από τις φωτογραφίες της αυτές δημοσιεύτηκε το 1960 σε ένα πρωτοποριακό αμερικάνικο εκπαιδευτικό βιβλίο με όνομα "Physics", το οποίο έχει μελετηθεί από εκατομμύρια μαθητές.
Το εξώφυλλο του βιβλίου κοσμεί η φωτογραφία της "A Bouncing Ball"

Η Berenice Abbott πέθανε λίγο πριν την εκπνοή του 20ου αιώνα το 1991 σε ηλικία 93 χρόνων.
"Είμαι τόσο γοητευμένη με αυτόν τον αιώνα," είπε κάποτε, " που θα με κρατήσει ζωντανή.
Θα είμαι εδώ μέχρι το τελευταίο λεπτό του, παλεύοντας".
Multiple Beams of Light, 1946 – 1960
Multiple exposure of swinging ball, Cambridge,1958–1961
~~~~~~~~~~~~~~~~~
κείμενα δικά μου:ntina panou (ntina panagiotou)
σημειώσεις:
*  rayograph - είναι φωτογραφική εικόνα που δημιουργείται χωρίς φωτογραφική μηχανή με την άμεση τοποθέτηση αντικειμένων στην επιφάνεια ενός φωτοευαίσθητου υλικού, όπως το φωτογραφικό χαρτί και κατόπιν την έκθεσή του στο φως.
το αποτέλεσμα είναι μια αρνητική σκιώδης εικόνα,η οποία ανάλογα με τη διαφάνεια του αντικειμένου που έχει χρησιμοποιηθεί παίρνει και τον ανάλογο τόνο...
πηγές πληροφόρησης:

μάρτης...my flowers - 14

για να καλωσορίσουμε τον Μάρτη...
................
Τον γνωρίζετε το Μάρτη,
τον τρελό και τον αντάρτη;
Ξημερώνει και βραδιάζει
κι εκατό γνώμες αλλάζει.

Βάζει η μάνα του μπουγάδα,
σχοινί δένει στη λιακάδα,
τα σεντόνια της ν’ απλώσει,
μια χαρά να τα στεγνώσει.

Νά που ο Μάρτης μετανιώνει
και τα σύννεφα μαζώνει
και να μάσει η μάνα τρέχει
τα σεντόνια, γιατί βρέχει!

Νά ο ήλιος σε λιγάκι,
φύσηξε το βοριαδάκι,
κι η φτωχή γυναίκα μόνη
τα σεντόνια ξαναπλώνει.

Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη
μες στης συννεφιάς τα βάθη,
ρίχνει και χαλάζι τώρα,
ποποπό, τι άγρια μπόρα!

Ώς το βράδυ φορές δέκα
άπλωσε η φτωχή γυναίκα
την μπουγάδα, κι όρκο δίνει
Μάρτη να μην ξαναπλύνει.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
και είναι "Ο Μάρτης και η μάνα του" ένα ποίημα όχι πολύ γνωστό,όμως πολύ παραστατικό μέ έξοχες "εικόνες" της  Ρίτα Μπούμη-Παπά. 
ntina

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

my flowers - 13

Τα λουλούδια μεγαλώνουν
κάθε νύχτα τρεις οργιές
τις ακρογιαλιές ισκιώνουν
και τα δέντρα στις πλαγιές
σαν καβούρια σκαρφαλώνουν.
~~~~~~~~~~~~~
μιά γλυκιά στροφή από "τα Ρω του Έρωτα"
του Ελυτη...
ntina


Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

my flowers - 12


και μιά μικρή ιστορία...
λοιπόν...
Τη νύχτα αυτή του 1712 ο Διάβολος επισκέφθηκε τον νεαρό βιολονίστα Τζουλέπε Ταρτίνι στον ύπνο του, κι έπαιξε για χάρη του.

Ο Τζουζέπε δεν ήθελε να σταματήσει ποτέ εκείνη η μουσική. Όμως όταν ξύπνησε, η μουσική είχε κάνει φτερά.

Αναζητώντας εκείνη τη χαμένη μουσική, ο Ταρτίνι συνέθεσε διακόσιες δεκαεννιά σονάτες, που τις εκτέλεσε με μάταιη δεξιοτεχνία όσο ζούσε.

Το κοινό χειροκροτούσε τις αποτυχίες του.
[Από το βιβλίο του Eduardo Galeano, Οι μέρες αφηγούνται, 
Πάπυρος, Αθήνα 2012.]
και το περίφημο - 
Il Trillo del Diavolo του  Giuseppe Tartini

ntina

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

flower photos - 11

Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές
που σιγά-σιγά,βουλιάζει
και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε
από τα μαλάματα το πρόσωπό της
κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια..........
- Σεφέρης
~~~~~~~~~~~~~~

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

το μπλε της θάλασσας

Και η θάλασσα είναι απέραντη, τα πουλιά μυριάδες, οι ψυχές όσες και οι συνδυασμοί που μπορούν να γεννήσουν οι ήχοι και τα λόγια, όταν ο έρωτας και το όνειρο συμβασιλεύουν.
και είναι Οδυσσέας Ελύτης
~~~~~~~~~~~~~~~~~
ntina

Imogen Cunningham - μια πρωτοποριακή Αμερικανίδα φωτογράφος.

η Imogen Cunningham
Imogen Cunningham - an innovative American photographer
η μεγάλη Αμερικανίδα φωτογράφος που έγινε και έμεινε γνωστή από τη βιομηχανική φωτογραφία,τις περίφημες βοτανικές της φωτογραφίες και από τα υπέροχα γυμνά της...
η Imogen Cunningham γεννήθηκε στο Portland του Oregon το 1883...
το 1901 μόλις 18 χρονών αγοράζει την πρώτη της φωτογραφική μηχανή της, τις γνωστές εκείνη την εποχή 4 × 5 , από την "American School of Art" στο Scranton της Πενσυλβάνια...
σύντομα όμως χάνει το ενδιαφέρον της και πουλάει την φωτογραφική της σε ένα φίλο...
αυτό βέβαια δεν διήρκεσε πολύ και το 1906, ενώ σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, έρχεται σε επαφή με το έργο της Gertrude Käsebier...
αυτό ήταν...
χάρη σε αυτή τη συνάντηση η ήδη καθιερωμένη και η πλέον σημαίνουσα αμερικανίδα φωτογράφος εκείνη την εποχή Gertrude Käsebier θα εμπνεύσει μιά άλλη γυναίκα την Imogen Cunningham να παλέψει και να κερδίσει με τη σειρά της το όνειρό της και τον τίτλο - και αυτή - της μεγάλης φωτογράφου!!!
έτσι η Imogen Cunningham με τη βοήθεια του καθηγητή της της χημείας Dr. Horace Byers 
άρχισε να μελετάει τι κρύβεται πίσω από τη φωτογραφία και για την ακρίβεια τη χημεία πίσω από τη φωτογραφία,εκμεταλευόμενη τα επιδοτούνται δίδακτρα πάνω στη φωτογράφιση και στις επακόλουθες φωτογραφίες των φυτών στο τμήμα της βοτανικής!!!
μετά την αποφοίτησή της το 1907 πάει να εργαστεί με τον Edward S. Curtis στο στούντιό του στο Seattle...
εδώ δίνεται στην Imogen Cunningham η πολύτιμη ευκαιρία να διδαχτεί και παράλληλα 
να αποκτήσει πρακτική εμπειρία στο χώρο των φωτογραφείων,να μάθει το πορτρέτο των επιχειρήσεων αλλά και να διδαχτεί την πρακτική πλευρά της φωτογραφίας - κάτι πολύτιμο για την περαιτέρω εξέλιξή της!!!
το 1909, Imogen Cunningham κερδίζει μια υποτροφία από την her sorority -Pi Beta Phi- για σπουδές στο εξωτερικό και, με τις συμβουλές του καθηγητή της της χημείας,αποφασίζεται να συνεχίσει τις σπουδές της κοντά στον καθηγητή Robert Luther στο Technische Hochshule στη Δρέσδη της Γερμανίας...
στη Δρέσδη συγκεντρώνεται στις σπουδές της και δεν τραβάει πολλές φωτογραφίες...
τον Μάιο του 1910 τελειώνει και παίρνει το πτυχίο της “About the Direct Development of Platinum Paper for Brown Tones”- άμεση εμφάνιση σε χαρτί Platinum για καφέ τόνους- περιγράφοντας τη διαδικασία της αύξησης της ταχύτητας εκτύπωσης, τη βελτίωση της σαφήνειας των highlights τόνων και την εμφάνιση τόνων σέπια...
στο δρόμο της επιστροφής στο Seattle συναντά στο Λονδίνο τον Alvin Langdon Coburn - ο οποίος θεωρείται ως ο "πατέρας" του αμερικανικού πικτοριαλισμού* και στη New York τον Alfred Stieglitz και τον Gertrude Kasebier και
φτάνοντας στο Seattle ανοίγει το δικό της στούντιο και κερδίζει την αναγνώριση χάρη στα πορτραίτα της και στις πικτοριαλιστικές φωτογραφίες της - oι πικτοριαλιστικές φωτογραφίες διέφεραν από τι άλλες φωτογραφίες διότι
και ο τρόπος επιλογής των παραδοσιακών θεμάτων και η μέθοδος λήψης και οι πολύπλοκες τεχνικές εκτύπωσης τις προετοίμαζαν ώστε να προσεγγίσουν τους πίνακες ζωγραφικής -
επίσης την εποχή εκείνη ατελιέ της είχαν γίνει τα σπίτια τον μοντέλων της,το σαλόνι της, ή το δάσος γύρω στο εξοχικό της σπίτι
και
είναι ήδη το 1913 η Imogen Cunningham μια περιζήτητη φωτογράφος η οποία παρουσίαζε τα έργα της στην "Brooklyn Academy of Arts and Sciences"...
το 1914 πορτραίτα της Imogen Cunningham αναρτώνται στην "An International Exhibition of Pictorial Photography"  στη Νέα Υόρκη και ένα χαρτοφυλάκιο της εργασίας της δημοσιεύθηκε στο Wilson’s Photographic Magazine!!!
την επόμενη χρονιά παντρεύεται τον Roi Partridge έναν χαράκτη και καλλιτέχνη,ο οποίος γίνεται το μοντέλο της για μιά σειρά γυμνών φωτογραφιών, οι οποίες παρουσιάζονται  στην Seattle Fine Arts Society...
αν και οι φωτογραφίες της αυτές εγκωμιάστηκαν,η ευρύτερη κοινωνία δεν ενέκρινε αυτές τις φωτογραφίες και η Imogen Cunningham τις ξεχνά κρυμμένες για τα επόμενα 55 χρόνια!!!
μεταξύ του 1915 και του 1920 βρίσκουμε την Imogen Cunningham να συνεχίζει την δουλειά της και να έχει τρία παιδιά - τον Gryffyd, τον Rondal και τον Padraic με τον Roi Partridge...
το 1920 φεύγουν από το Seattle και έρχονται στο San Francisco , όπου ο Roi δίδαξε στο Mills College...
στο San Francisco η Imogen Cunningham δίνει έναν πιό εκλεπτυσμένο τόνο στο στιλ της, δίνοντας μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο σχέδιο και στη λεπτομέρεια,όπως φαίνεται σε έργα της π.χ η υφή του φλοιού,τα δέντρα, οι ζέβρες κ.α
ήδη η Imogen Cunningham αρχίζει να ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για τη botanical photography,ιδιαίτερα για τα λουλούδια, και μεταξύ 1923 και 1925 διενήργησε μια σε βάθος μελέτη της μανόλιας...
μέσα στην ίδια αυτή δεκαετία στρέφει την προσοχή της προς τη βιομηχανία, δημιουργώντας αρκετές σειρές βιομηχανικών τοπίων σε όλο το Los Angeles και το Oakland
ενώ
το 1922 δημιουργεί τα περίφημα πορτρέτα της Margrethe Mather και του Edward Weston...
το 1929, ο Edward Weston προτείνει δέκα 10 φωτογραφίες της Imogen Cunningham - οκτώ από τα λουλούδια της,μία βιομηχανική και ένα γυμνό για να συμπεριληφθούν στην έκθεση «Film und Foto" στη Stuttgart...
εν τω μεταξύ η Imogen Cunningham αλλάξει και πάλι κατεύθυνση και τη βλέπουμε να παθιάζεται με την ανθρώπινη μορφή και ειδικά τα χέρια...
γοητεύεται ιδιαίτερα με τα χέρια των καλλιτεχνών και μουσικών...
το ενδιαφέρον της αυτό της άνοιξε το δρόμο για μιά συνεργασία με το Vanity Fair - φωτογραφίζοντας τους stars χωρίς make-up...
και ερχόμαστε στο 1932 όπου η Imogen Cunningham με αποκρυσταλωμένες ιδέες για το πως αντιλαμβάνεται την τέχνη της στην φωτογραφία,γίνεται μιά από τους συνιδρυτές της Ομάδας f / 64,το αντίπαλο δέος του πικτοραλισμού!!!-μια επόμενη φορά περισσότερα για τον πικτοραλισμό και τους κυριότερους αντιπροσώπους του-
την ομάδα f/64 πλαισιώνουν οι φωτογράφοι:
  • Ansel Adams
  • Imogen Cunningham
  • John Paul Edwards
  • Sonya Noskowiak
  • Henry Swift
  • Willard Van Dyke
  • Edward Weston
ενώ από καιρό σε καιρό ζητείται από διάφορους άλλους φωτογράφους που έχουν τις ίδιες απόψεις για τη φωτογραφία να ενταχτούν στον Όμιλο f / 64 και να παρουσιάσουν το έργο τους...
μερικοί από αυτούς είναι οι:
  • Preston Holder
  • Consuelo Kanaga
  • Alma Lavenson
  • Brett Weston

η ομάδα f/64 ήταν μια άτυπη καλλιτεχνική ομάδα που δημιούργησε μια νέα ισχυρή τάση στη φωτογραφική τέχνη,που είχε ως στόχο να "καθορίσει τη φωτογραφία ως μορφή τέχνης με απλή και ξεκάθαρη παρουσίαση μέσω αμιγώς φωτογραφικών μεθόδων"-μια επόμενη φορά περισσότερα για την ομάδα f/64,τους κυριότερους αντιπροσώπους της και τα πιστεύω τους-
το 1934 το Vanity Fair ζητάει από την Imogen Cunningham συνεργασία,έπρεπε όμως να πάει στην Νέα Υόρκη...
ο σύζυγός της αντέδρασε και της ζήτησε να περιμένει μέχρι να βρει χρόνο και ο ίδιος να τη συνοδέψει στο ταξίδι της...
η Imogen Cunningham αρνήθηκε και αργότερα χώρισαν,ενώ η ίδια συνεχίζει τη συνεργασία της με το Vanity Fair, μέχρι που τη στιγμή που αυτό σταμάτησε την κυκλοφορία του το 1936...
στη δεκαετία του 1940 τη βρίσκομαι να έχει μετατραπεί σε  documentary street photography,μιά παράπλευρη πτυχή του φωτογραφικού της εαυτού,την οποία στήριξε με τις πιό εμπορικές πλευρές της δουλειάς της και με το φωτογραφείο της...
το 1945, η Imogen Cunningham κλήθηκε από τον Ansel Adams να δεχθεί μια θέση στο διδακτικό προσωπικό στο πρώτο τμήμα της  fine art photography στο School of Fine Arts (CSFA) της California!!!
στο σχολείο αυτό είχαν επίσης διδάξει η Dorothea Lange και η Minor White...
η Imogen Cunningham συνέχισε να τραβάει φωτογραφίες μέχρι λίγο πριν το θάνατό της σε ηλικία 93 στις 24 Ιουνίου 1976 στο San Francisco στην California!!!
~~~~~~~~~~~~~~
ας χαρούμε κάποιες από τις φωτογραφίες της:
Two Sisters 3, 1928
Alfred Stieglitz 3, 1934
Edward Weston at Point. Lobos 2, 1945
Dorothea Lange and Paul Taylor, 1939
Edward and Margrethe 3, 1922
Isaac Burns Cunningham, c. 1923
Magnolia Blossom, 1925
Blossom of Water Hyacinth 2, late 1920's
Agave Design 1, 1920s
Magnolia Bud, 1920s (uncropped)
 Frida Kahlo, Painter and Wife of Diego Rivera, 1931
Frida Kahlo, 1931
Isaac Burns Cunningham and Susan Elizabeth Cunningham, 1934
Edward Weston and Margrethe Mather, 1922
Portia 2,-1930
Triangles, 1928
My Father at Ninety, 1936

Amaryllis Flower, 1933
Calla Lilly, before 1929
Morning Glory, about 1921
Flowering Cactus, about 1930
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
*pictorialism - η δημιουργία φωτογραφιών που έμοιαζαν περισσότερο με ζωγραφικούς πίνακες...
μία από τις μεθόδους ήταν και η μέθοδος των πολλαπλών αρνητικών για τη δημιουργία συνθέσεων ή πολύπλοκων θεμάτων, έτσι ώστε η φωτογραφία να μοιάζει πιό πολύ με ζωγραφικό πίνακα.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
κείμενα δικά μου - ntina panagiotou
http://lumieregallery.net/wp/247/imogen-cunningham/
theredlist.com
https://www.imogencunningham.com/portraits/
http://lumieregallery.net/exhibitions_wp/08_11_GreatWomen_ce3/
http://iphf.org/inductees/imogen-cunningham/
http://www.encyclopedia.com/people/literature-and-arts/photography-biographies/imogen-cunningham

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

flower photos- 10

Στου δυνατού έρωτος το άκουσμα τρέμε και συγκινήσου
σαν αισθητής. Όμως, ευτυχισμένος,
θυμήσου πόσα η φαντασία σου σ’ έπλασεν· αυτά
πρώτα· κι έπειτα τ’ άλλα —πιο μικρά— που στην ζωή σου
επέρασες κι απόλαυσες, τ’ αληθινότερα κι απτά.—
Aπό τους τέτοιους έρωτας δεν ήσουν στερημένος. 
~~~~~~~~~~~~
ntina

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Berenice Abbott μιά μεγάλη κυρία της φωτογραφίας!!!

Berenice Abbott,
η μεγάλη αυτή κυρία της φωτογραφίας φωτογραφημένη από τον Hank O'Neal στις 18 Νοεμβρίου του 1979.....
το 1939 η Berenice Abbott ξεκίνησε το πιο φιλόδοξο φωτογραφικό της έργο...
ανέλαβε να αποδείξει ότι η φωτογραφία ήταν το μόνο μέσο,το οποίο διέθετε μοναδικά προσόντα ώστε να ενώσει την τέχνη με την επιστήμη!!!
έτσι δούλεψε μόνη της για σχεδόν είκοσι χρόνια με ελάχιστη έως καμία ενθάρρυνση μέχρι το 1958, χρονική στιγμή που το έργο της αναγνωρίστηκε από την  Physical Science Study Committee...
τότε προσλαμβάνεται να εργαστεί  στο Massachusetts Institute of Technology  για τρία χρόνια...
Berenice Abbott λοιπόν
φωτογράφος και συγγραφέας,
γεννημένη στο Springfield του Ohio στις 17 Ιουλίου το 1898...
σπούδασε στο κρατικό πανεπιστήμιο του Οχάιο πρίν μεταβεί οριστικά στην Νέα Υόρκη,όπου και σπούδασε σχέδιο και γλυπτό για τέσσερα χρόνια...
συνεχίζει τις σπουδές της στο Βερολίνο για ένα χρόνο και το 1923 με 25 την βρίσκουμε βοηθό σκοτεινών θαλάμων στο αμερικανικό Dadaist και στον υπερρεαλιστή φωτογράφο Man Ray στο Παρίσι...
στο Παρίση η Berenice Abbott είναι μιά κομψή,
όμορφη και
γεμάτη αυτοπεποίθηση νεαρή γυναίκα που ατενίζει γύρω της με ένα ανδρόγυνο στυλ,σε πλήρη αρμονία με την εποχή εκείνη του Παρισιού και,
όπως η ίδια λέει,γίνεται φωτογράφος κατά τύχη και από την ενθάρρυνση του Ray Man!!!
αφού πόζαρε γι 'αυτόν το 1921 γίνεται βοηθός του.
αυτός εντυπωσιασμένος από την ενστικτώδη ικανότητα της, της επέτρεψε να χρησιμοποιήσει το σκοτεινό του θάλαμο και την ενθαρρύνει να αναπτύξει τη δική της οπτική!!!
εδώ λοιπόν, η Berenice ήρθε σε επαφή με το Γάλλο φωτογράφο Eugène Atget ο οποίος ήταν εκείνη την περίοδο ουσιαστικά άγνωστος...
το 1925 η Abbott ιδρύει το στούντιο φωτογραφίας της όπου και κάνει τα πανέμορφα και γνωστά,πιά,πορτρέτα της...
παρισινοί εκπατριζόμενοι,
καλλιτέχνες,
συγγραφείς και
αριστοκράτες φωτογραφίζονται από την μεγάλη φωτογράφο...
ανάμεσά τους οι:
james Joyce,
Αndre Gide,
Marcel Duchamp,
Jean Cocteau,
Ernst,
Leo Stein,
Peggy Guggenheim,
Janet Flanner,
Edna St Vincent Millay,
Atget!!!
μετά από το θάνατο του Atget το 1927, η Abbott ανέκτησε το τυπωμένο υλικό του και τα αρνητικά του, σώζοντάς τα από την καταστροφή...
το ταξινόμησε, και τα επόμενα χρόνια τα αφιέρωσε και στην προβολή της δουλειάς του.
το 1929 επιστρέφει στην Νέα Υόρκη ,όπου και αρχίζει να φωτογραφίζει την πόλη ,χωρίς βέβαια να σταματήσει να κάνει τα πορτρέτα της.
είναι το 1930 η εποχή του ανερχόμενου ουρμπανισμού όταν η Abbott,το 1935, αποδέχεται μια εργασία από το ομοσπονδιακό πρόγραμμα τέχνης της διοίκησης προόδου εργασιών (WPA).
για περίπου τρία έτη τεκμηρίωσε συστηματικά το μεταβαλλόμενο αρχιτεκτονικό χαρακτήρα της πόλης σε μία σειρά ιδιαίτερα αντικειμενικών φωτογραφιών, μερικές από τις οποίες δημοσιεύθηκαν το 1939 στο βιβλίο ''η Νέα Υόρκη αλλάζει''
Οι φωτογραφίες αυτές θεωρούνται σήμερα αριστουργήματα!!!
και η Berenice Abbott έχει μείνει στην ιστορία ως η πιο σεβαστή,
ανεξάρτητη,
επαναστατική
και
αποφασιστική
φωτογράφος του εικοστού αιώνα!!!
...the art is in selecting what is worthwhile to take the trouble aboute...
Ο James Joyce φωτογραφημένος από την Abbott το 1928.

 για πιό εκτεταμένη μελέτη της ζωής και του έργου της μεγάλης φωτογράφου στους παρακάτω συνδέσμους:
~~~~~~~~~~~~~~
κείμενα δικά μου
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ntina