Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Για να ξορκίσουμε τον κυκλώνα

ένας καταπληκτικός Καββαδίας και ένα Νανούρισμα για όλους μας
Πρώτη μέρα του Μαγιού
πάει το clipper του τσαγιού. 

Να προλάβει τη Σαγκάη,
να φορτώσει το άσπρο τσάι. 

Μα στου νότου τα νησιά,
στο στενό του Μακασάρ,
το κουρσεύουν πειρατές,
και δε γύρισε ποτές.

Στέρνουν ένα μπριγκαντίνι,
όλο ασένιο, στο καντίνι.

Μα όξω από τη Βαρκελώνα
το μπατάρει μιά χελώνα,
μια χελώνα θηλυκιά,
γκαστρωμένη και κακιά.

Μα ένας Κεφαλλονίτης,
κειοπίσω απ' τη Δολίχα,
τραμπάκουλο αρματώνει
και το βαφτίζει Τρίχα.
                                  
Καβατζάρει το Σχινάρι,
τονε κλαίγαν κι οι γαϊδάροι.

Βγαίνει από τη Τζιμπεράλτα
δίχως μπούσουλα και χάρτα.

Οξω απ' τη Μαδαγασκάρη
ο καιρός έχει λασκάρει.

Κατεβάζει τα πινά του
και ψειρίζει τ' αχαμνά του.

Τονε πιάνουνς κουρσάροι
μα τους τάραξε στο ζάρι.

Μαχαιρώνει τη χελώνα
και ξορκίζει τον κυκλώνα.

Αριβάρει στο Μακάο
μ' ένα φόρτωμα κακάο.

Ομως βρέθηκε στ' αμπάρι
όλο φούντα και μπουμπάρι. 

Αφού το μοσκοπούλησε
στη λίρα κολυμπάει

Τσου χαιρετάει κινέζικα
και παει για τη Μπομπάη. 

Τονε πιάνουν Μουσουλμάνοι
του φορέσανε καφτάνι. 

Τον βαφτίζουν Μουχαμέτη
και του κάνουνε σουνέτι. 

Τσου μαθαίνει σκορδαλιά
και τον κάνουν βασιλιά.

Το 'σκασε νύχτα με μουσώνα
μ' όλο το βιός σε μιά κασώνα.

Το μωρό μας με κλωτσάει.
''Τι θα γίνει με το τσάι;
Πνίξε πιά το βασιλιά!''
Α, το πίνουν οι Κινέζοι
σιωπηλοί γουλιά γουλιά.

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ntina

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

Η ιστορία μιας φωτογραφίας-κάποτε στην Αμερική

η ιστορία μιας φωτογραφίας και....
 κάποτε στην Αμερική......
1930......
1931....1932..... .... ..... .... .....
η καρδιά της μεγάλης ύφεσης.....
λέγεται πως χίλιες περίπου κατοικίες κατάσχονταν λόγω ανεξόφλητων δανείων καθημερινά.....
μόνο στις πόλεις.....
στα μεγάλα αστικά κέντρα  οι άστεγοι σχημάτιζαν-λέγεται- ολόκληρες
παραγκουπόλεις.....
χαρτόκουτα αντί για σπίτια και....
γέμιζαν τα μεγάλα πάρκα......
οι περίφημες  Χούβερβιλς από το όνομα του Προέδρου Χέρμπερτ Χούβερ (Herbert Hoover, 1928-1932) τον οποίο θεωρούσαν υπεύθυνο για την κατάσταση......
σε κάποιες συνοικίες, όπως στο Λόουερ Ίστ Σάιντ του Μανχάτταν  χιλιάδες εσωτερικοί μετανάστες ζούσαν στοιβαγμένοι σε άθλια κτίρια τα slums με απάνθρωπες συνθήκες υγιεινής και.....
η παιδική θνησιμότητα στα ύψη.....
μεταξύ 1929 και 1931......231.....
231 παιδιά πέθαναν από ασθένειες οι οποίες είχαν σχέση  με κακή διατροφή μόνο σε μια κομητεία.....
μόνο σε μια κομητεία στο Χάρλαν της Πολιτείας του Κεντάκι......
στην επαρχία ένα στα οκτώ αγροκτήματα απειλούνταν άμεσα με κατάσχεση λόγω χρεών προς τις τράπεζες......
οι αγρότες απειλούσαν με τα όπλα τους κλητήρες που έρχονταν να κατασχέσουν τις περιουσίες τις δικές τους και των γειτόνων τους.....
ο μέσος όρος των αυτοκτονιών αυξάνονταν μέρα με την μέρα.....
1932.......
πρόεδρος ο Franklin Delano Roosevelt......
Franklin Delano Roosevelt, FDR, 1882-1945εξελέγη από τους πολίτες για να αντιμετωπίσει την κρίση....
να τους βγάλει από την μεγάλη ύφεση......
το πρόγραμμα του Franklin Delano Roosevelt έμεινε στην ιστορία με το όνομα New Deal............
απέβλεπε στην έξοδο από την οικονομική κρίση και στην αποτροπή παρόμοιων κρίσεων στο μέλλον......
ο Ρούσβελτ υποσχέθηκε την προστασία του ξεχασμένου πολίτη....
"the forgotten man".....
έλεγε......

ο πολίτης πρέπει να είναι ελεύθερος από το φόβο που προκαλείται από πάσης φύσεως κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες.....
θεμελιώδες δικαίωμα.....
"freedom from fear".....
έλεγε......
και υπό την αιγίδα ενός από του οργανισμούς του new deal η κυβέρνηση έστειλε φωτογράφους σε ολόκληρη την χώρα για να...
τεκμηριωθεί η δριμύτητα της μεγάλης ύφεσης.....
και από εδώ ξεπηδούν οι συγκλονιστικές φωτογραφίες της Dorothea Lange.....
μιάς φωτογράφου-μέχρι τότε-πορτραίτων στο Σαν Φρανσίσκο.....
και να η πιό διάσημη φωτογραφία της η "migrant mother"....
η φωτογραφία αυτή έγινε το σύμβολο εκείνων των ζοφερών στιγμών.....
έγινε το σύμβολο της μεγάλης ύφεσης.....
τραβήχτηκε το 1936 σε ένα στρατόπεδο επανεγκατάστασης στην Καλιφόρνια....
ένα στρατόπεδο γεμάτο εσωτερικούς μετανάστες.....
πεινασμένους.....
εξαθλιωμένους....
χωρίς τροφή....
χωρίς τίποτα.....
ντροπιασμένους.....
κρύβονταν....
δεν ήθελαν κανένας να ξέρει ποιοι ήταν.....
και μια γυναίκα 32 χρονών με εφτά πεινασμένα παιδιά....
η  Florence Owens Thompson και γαντζωμένα πάνω της τα παιδιά της.....
και αφηγείται η Dorothea Lange:

"μόλις είδα την απελπισμένη και πεινασμένη μητέρα με τράβηξε πάνω της σαν μαγνήτης....
δεν θυμάμαι πως εξήγησε η ίδια την παρουσία μου και την φωτογραφική μου μηχανή...
εκείνο που θυμάμαι είναι ότι δεν με ρώτησε τίποτα.....
δεν την ρώτησα την ιστορία της και το όνομά της.....
μου είπε την ηλικία της....
ήταν 32 ετών.....
μου είπε ότι έτρωγαν παγωμένα λαχανικά που φύτρωναν στα γύρω χωράφια και πουλιά που έπιαναν τα παιδιά της....
μόλις πριν λίγο είχε πουλήσει τα ελαστικά του αυτοκινήτου της για να αγοράσει λίγα τρόφιμα....
κάθισε εκεί στην λιτή της σκηνή με τα παιδιά της μαζεμένα γύρω της.....
με άφησε να την φωτογραφίσω...
ίσως νόμιζε ότι οι φωτογραφίες μου θα μπορούσαν να την βοηθήσουν".....
....................................................
και τα χρόνια πέρασαν......
οι πρωτότυπες φωτογραφίες της "migrant mother"της Dorothea Lange πωλούνται για εκατοντάδες  χιλιάδες δολάρια σε διάσημους οίκους δημοπρασιών.....
το 1998 έφτασε να κοσμήσει ένα γραμματόσημο των 32 σέντς....
η γυναίκα όμως αυτή είχε πεθάνει δεκαπέντε χρόνια νωρίτερα....
και εμείς όλοι να ακούμε πάλι για κρίση....
για ύφεση.....
φαίνεται ότι όλοι μας....
πολίτες....
πολιτικοί....
οικονομολόγοι.....
δεν καταφέραμε τίποτα σημαντικό όλα αυτά τα χρόνια....
αν είχαμε καταφέρει κάτι δεν θα μιλούσαμε για κρίση και για ύφεση τον εικοστό πρώτο αιώνα......

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

τα ετερόκλητα των πόλεών μας

...............................................................................................
«Σε μία μικρή πόλη της Βραζιλίας, οι κάτοικοι αντέδρασαν στην κλοπή του δημόσιου χρήματος και στην ατιμωρησία των πολιτικών.
Ενώσεις εμπόρων λοιπόν, δικηγόροι, πανεπιστημιακοί και κοινωνικές οργανώσεις, διαπραγματεύτηκαν την πρόσβασή τους στα έγγραφα του Δήμου.
Διέθεσαν τον ελεύθερο χρόνο στη μελέτη τους και η διαφθορά εξαφανίστηκε. Επιπλέον, ο δήμος εξοικονόμησε 5 εκατ. δολάρια.
Άλλες 35 πόλεις υιοθέτησαν το παράδοξο αυτό σύστημα».
.......................................................................
ένα μικρό-πολύ μικρό απόσπασμα από το άρθρο
"Το ευρωπαϊκό όνειρο της αιώνιας ειρήνης & η αδυναμία επίτευξης μίας ομοσπονδιακής ένωσης" 
του Βασίλη Βιλιάρδου και το οποίο βρίσκεται σε ΑΥΤΗ την διεύθυνση για όποιον θέλει να το διαβάσει όλο....
(νομίζω αξίζει τον κόπο)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ntina

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

Οι Φωτογραφίες και ναι έχουν πολλά να διηγηθούν

 1903...σε μιά αυλή...κάπου στην Ακράτα Αχαίας....μα πως λοιπόν από εδώ...

     και από εδώ.......1903.... μιά οικογένεια στο Ζεμένο Κορινθίας....

φτάσαμε εδώ που είμαστε σήμερα;...............................


ας σταματήσουμε να ακούσουμε λίγο τον ποιητή......
............................................................................
Ας φρόντιζαν

Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Αυτή η μοιραία πόλις, η Αντιόχεια
όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.

Αλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.

Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Αριστοτέλη, Πλάτωνα·
τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις).
Από στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
κ' έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
Στην Αλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
κάπως γνωρίζω (κ' είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα

ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

Σ' ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω

να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Αυτή είν' η πρόθεσίς μου.
Αν πάλι μ' εμποδίσουνε με τα συστήματά τους -
τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
αν μ' εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

Θ' απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,

κι αν ο μωρός αυτός δεν μ' εκτιμήσει,
θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ' τους τρεις.


Κ' είν' η συνείδησίς μου ήσυχη

για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ' οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

Αλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.

Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ' αυτόν.
....................................................................

το ποίημα......................νομίζω καταλάβατε...................................
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης........

οι φωτογραφίες.................Frederic Boissonnas

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

Μια Ελλάδα άγνωστη και ξεχασμένη

ένας  Ελβετός φωτογράφος......Frederic Boissonnas (1858-1946)..........
φωτογραφίζει την Ελλάδα.....
την Ελλάδα των αρχών του εικοστού αιώνα....

μια άγνωστη για μας Ελλάδα....
μια ξεχασμένη Ελλάδα....
η Ελλάδα του 1903-1920.....
ας σταματήσουμε λίγο....
ας παρατηρήσουμε....
ας σκεφτούμε....
ας ψάξουμε στις μνήμες μας να θυμηθούμε....
ίσως καταλάβουμε κάτι....
  Αθήνα....διασταύρωση Ερμού και Ευαγγελιστρίας.. 192ο.....την αναγνωρίζουμε παρ'όλα τα φτιασίδια....
                                           Αθήνα, οδός Αθηνάς  1920
                  Αθήνα, Πλάκα, 1920.....μήπως τρέξαμε με ιλιγγιώδεις ταχύτητες.....

   Πρόβατα κάτω από την Ακρόπολη,1903.....και η ταχύτητα του ανέμου.....
                    η μονή μεγίστης Λαύρας, 1929.....μας έκλεισε τα μάτια.....
                                                  Άθως, μονή Βατοπαιδίου, 1929 
                                Ακράτα, αυλές 1903............
          Αμοργός-1911.....μας θυμίζουν κάτι αυτές οι σκηνές......
            στο δρόμο από Πρέβεζα προς Ιωάννινα ή το αντίστροφο.....1913
                               Ανδρίτσαινα.....................1903
                                 στην αγορά της Ανδρίτσαινας....1903.....
                       Ανδρίτσαινα.......το εσωτερικό ενός σπιτιού....1903
                                           Λαγκάδια Αρκαδίας..............1903
    Βοσκοί στην κορυφή του Παρνασσού..αν μας έβλεπαν τι θα έλεγαν..1903
      Δελβινάκι Ιωαννίνων..πως ξεχωρίζουν πάντα οι πρόκριτοι..1913
                                          Έδεσσα....1908.......
                        Καβαλάρι Ζαγορίου.....κάπου εκεί στα 1913

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Photography industry και Dale May

ο Dale May μεγάλωσε στο Chadds Ford...
λίγο έξω από την Φιλαδέλφεια....
η οικογένειά του ήταν οικογένεια καλλιτεχνών....
ο παππούς ένας μεγάλος ντράμερ και ηγετική προσωπικότητα στις μουσικές μπάντες κατά την περίοδο των δεκαετιών είκοσι και τριάντα....
η γιαγιά τραγουδίστρια σε κλαμπ δείπνου-supper club- της αντίστοιχης εποχής.....
ο ίδιος ο Dale έπαιζε drums από όταν ήταν ακόμη πέντε ετών....
ενώ παράλληλα είχε δεχτεί και επιρροές από τον μεγάλο ρεαλιστή ζωγράφο της εποχής και γείτονά του Andew Wyeth.....

τα μαθητικά του χρόνια τα περνά στην Νέα Υόρκη όπου και φοιτεί στο Parson's School of Design......
εδώ σπουδάζει...
ζωγραφική...
σχέδιο...
θεωρία του χρώματος.....
ιστορία της τέχνης...και..
εδώ διαμορφώνει το κατοπινό του στυλ και το αισθητικό του ύφος....
αποφοιτεί με BFA στην φωτογραφία....  
το 1993 μετά την αποφοίτησή του εργάζεται μαζί με την εικονική φωτογράφο Joyce Tenneson...
από την οποία και επηρεάζεται καθοριστικά....
από τότε Dale May συνεχίζει να εργάζεται στην βιομηχανία της φωτογραφίας...
γίνεται γνωστός στην μουσική βιομηχανία λόγω των καταπληκτικών σύνθετων αιθερικών φωτογραφιών του....
όπου και είναι περιζήτητος....
οι φωτογραφίες του είναι στιλιζαρισμένες...
με άψογη ψηφιακή επεξεργασία...
σχολαστική λεπτομέρεια...
κομψή ομορφιά...
αδιανόητα πραγματικές...και...
απίστευτα πιστευτές!!!!!!!!!!!
http://www.dalemayphotography.com/

Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

οι ζωγραφιές του Pablo Picasso που εξαφανίστηκαν εν τη γενέσει τους και οι φωτογραφίες του Gjon Mili που έμειναν για πάντα!!!!

τα σχέδια του  εξαφανίστηκαν εν τη γενέσει τους....
εκτός από αυτά που συνέλαβε η φωτογραφική μηχανή του Gjon Mili.....
ο Pablo Picasso σκυμμένος στο σκοτάδι να σκιτσάρει τα αριστουργήματά του.....
το κλείστρο της φωτογραφικής μηχανής του Gjon Mili ανοίγει.....
μια ξαφνική λάμψη στο σκοτάδι.....και....
η στιγμή αιχμαλωτίζεται.....
είναι το 1949 στο Vallauris της Γαλλίας.....
όταν ο Gjon Mili επισκέφτηκε τον Pablo Picasso για πρώτη φορά....
και του ζήτησε να κάνει ένα φωτογραφικό πορτραίτο του....
"I am a photographer, and I would like to do your portrait."........ 
και ο ζωγράφος.....
με ένα φρενήρη ρυθμό....
και ένα φακό στο χέρι....
σκιτσάρει στον αέρα τον περίφημο κένταυρό του.....και....
πριν η στιγμή χαθεί παίρνοντας μαζί της για πάντα την υπέροχη ζωγραφιά....
ο φωτογράφος φωτογραφίζει τον ζωγράφο και την ζωγραφιά του.....
ακριβώς την στιγμή που την ζωγραφίζει!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
LIFE