Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

Οι καλύτερες ταξιδιωτικές φωτογραφίες του 2015 του National Geographic

Ψαράδες στην Tokushima της Ιαπωνίας με λάμπες προσπαθούν να συγκεντρώσουν γύρω τους τα χέλια ώστε να τα ψαρέψουν πιό εύκολα.
Φωτογραφία:Asahi Shimbun / Getty Images

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Ο Γιάννης Μπεχράκης είναι ο φωτογράφος της χρονιάς 2015 για την Guardian

Το γραφείο εικόνας της βρετανικής εφημερίδα The Guardian επέλεξε τον Γιάννη Μπεχράκη  σαν φωτογράφο της φετινής χρονιάς .
Αιτία της βράβευσης οι εκπληκτικές στιγμές που συνέλαβε και κράτησε μετέωρες στο χρόνο από τις μεγαλύτερες ιστορίες του 2015 - την κρίση των προσφύγων και την οικονομική κατάρρευση στην πατρίδα του και πατρίδας μας, της Ελλάδας.
Για την προσφυγική κρίση φωτογραφίζει και λέει:



"Φωτογραφίζω θέματα προσφύγων και μεταναστών τα τελευταία 25 χρόνια, αλλά αυτή τη χρονιά ήταν διαφορετικά γιατί οι πρόσφυγες, έφθαναν στην πατρίδα μου"...
"Η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν η συναισθηματική εμπλοκή. Ήταν τόσο λυπηρό να βλέπω το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά"...
"Μιά μέρα καθώς φωτογράφιζα παρατήρησα κίνηση στο νερό,νόμισα πως κάποιος έπεσε από τη βάρκα,εστίασα χρησιμοποιώντας φακό για μεγάλη απόσταση,τότε είδα ένα πτερύγιο. Ένα δελφίνι πηδούσε μπροστά από τη βάρκα. Ήταν μιά μαγική στιγμή. Ήταν σαν το δελφίνι να έδειχνε το δρόμο και να καλωσόριζε τους ανθρώπους"...
Για το οικονομικό δράμα στην Ελλάδα φωτογραφίζει και λέει:



Είναι πολύ δύσκολο να εργάζομαι πάνω σε αυτό το μεγάλο θέμα σήμερα στην πατρίδα μου ... η συναισθηματική πίεση είναι τεράστια όταν βλέπεις τους φίλους και την οικογένειά σου να  υποφέρουν.
Έχω ήδη καλύψει τη  χρηματοπιστωτική κρίση  στην Ελλάδα από το 2010.
Στα  28 χρόνια καριέρας μου ως φωτορεπόρτερ του Reuters  η ιδέα να καλύψω   μια καταστροφή στη χώρα μου ήταν πάντα ένας εφιάλτης μέσα στο μυαλό μου. Έκανα ότι καλύτερο για να μείνω  αμερόληπτος, ενώ κάλυπτα  μια οικονομική και πολιτική κρίση που έμοιαζε αδιανόητο μέχρι φέτος.
Μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα, χρόνο με το χρόνο, η κατάσταση όλο και χειροτέρευαι. Στην αρχή του 2015 έγινε σαφές ότι η Ελλάδα έμπαινε στο πιο δύσκολο μέρος της κρίσης. Είχαμε δύο εθνικές εκλογές, δημοψήφισμα, ελέγχους κεφαλαίων που επιβλήθηκαν και την ανεργία να κατέχει τα  υψηλότερο επίπεδα μέσα στην ΕΕ.

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

ο θάνατος της συζήτησης

ελεύθερη μετάφραση από μένα
από το ιστολόγιο
τoυ Babycakes Romero
"ήταν κάτι που παρατηρούσα ξανά και ξανά και ξανά, και ενίοτε, βίωνα από πρώτο χέρι...
ίδια συμπεριφορά...
ίδιες κινήσεις...
ίδια αφοσίωση...
υπήρχε μια συμμετρία σε αυτούς τους ανθρώπους, καθώς κλειδωμένοι όλοι  ταυτόχρονα, αλλά και  ο καθένας ξεχωριστά, στην ίδια σκηνή στην ίδια πράξη"
λέει σε συνέντευξη του ο Babycakes Romero...
και βέβαια μιλάει για τους ανθρώπους και τα κινητά τους
και συνεχίζει...
τα smartphones τους έχουν γίνει πιά εμπόδιο στην επικοινωνία τους με τα άλλα άτομα...
έχουν γίνει το κοινωνικό τους στήριγμα, για να κρύψουν την αμηχανία τους, για να γεμίσουν τη σιωπή
ενώ
ταυτόχρονα ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ η αμηχανία ΚΑΙ Η σιωπή...
τα smartphones  είναι ουσιαστικά επιτρέπουν στους ανθρώπους να αποσυρθούν  παρά να συμμετάσχουν...
όλος τους ο κόσμος τους είναι το κινητό τηλέφωνο και όχι το πρόσωπο που είναι δίπλα τους...
καθώς συνέχιζα να φωτογραφίζω αυτούς τους ανθρώπους παρατηρούσα πως φαίνονταν σαν να μην υπάρχουν σε αυτό τον κόσμο...
φαίνονταν σαν να ήταν καλωδιωμένοι σε έναν εικονικό κόσμο δικών τους επιλογών...
είναι παράλογο αλλά έβλεπα πως οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς είχαν εξαφανιστεί για χάρη της  «επαφής»  με το κινητό τηλέφωνο το οποίο προηγείτο του ατόμου που ήταν δίπλα!!!
εξωφρενικό...
είναι τρελό να επιλέγουν όλα αυτά τα άτομα την ψηφιακή επικοινωνία – με κάποιον δηλαδή που είναι μακριά- παρά με κάποιον που βρίσκεται δίπλα στον ίδιο χώρο!!!
και μην νομίζετε ότι έχω κάτι με την τεχνολογία,αλλά αισθάνομαι πως έχει αρχίσει να επηρεάζει την κοινωνική συνοχή και πιστεύω πως πρέπει πιά να μάθουμε πότε πρέπει να την απενεργοποιούμε  και πότε να την ενεργοποιούμε ώστε να αποτρέψουμε τον κίνδυνο να βρεθούμε για μια ζωή εγκλωβισμένοι στον εικονικό κόσμο των καλωδίων...
είναι παράλογο αυτό που αχνοφαίνεται,αυτό που ψιθυρίζεται πως οι άνθρωποι αρχίζουν να αντλούν περισσότερη ευχαρίστηση από την  "αγκαλιά του  υπολογιστή τους" παρά από την  -αγκαλιά- παρέα ενός άλλου ατόμου...
προσωπικά βρίσκω την online επικοινωνία στείρα και ένα πολύ-πολύ  φτωχό υποκατάστατο της ανθρώπινης επικοινωνίας και ζεστασιάς 
βέβαια πιστεύω πως αυτό συμβαίνει διότι
 όταν προστατεύεσαι πίσω από μια οθόνη και είσαι οπλισμένος με ένα πληκτρολόγιο, δεν υποφέρεις από την  αγωνία ή την αμηχανία που θα είχες αν βρισκόσουν πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιο άλλο άτομο
και
είναι παράλογο οι άνθρωποι να  ψάχνουν όλο και περισσότερο στον εικονικό κόσμο για συναισθηματική κάλυψη από ό, τι στον πραγματικό κόσμο
και αυτό το μαρτυρούν οι φωτογραφίες μου
τις οποίες
δεν βγήκα στο δρόμο αναζητώντας τες
απλά τις συνάντησα μπροστά μου:
στην καφετέρια
στο εστιατόριο
στη στάση
στο λεωφορείο
στο πάρκο
και καμιά τους δεν είναι σκηνοθετημένη
διότι ποτές δεν στήνω τις φωτογραφίες μου, ποτέ,δεν με ενδιαφέρει...
θέλω να παρουσιάζω τον κόσμο όπως τον βλέπω, όχι όπως θα ήθελα να είναι...
βέβαια η απορρόφηση των ανθρώπων με τα κινητά τους έκανε τη δουλειά μου κάπως πιο εύκολη...
ονόμασα τη σειρά των φωτογραφιών μου  The death of conversation  - Ο θάνατος της συζήτησης-   και είναι όλες αποτέλεσμα των καθημερινών μου περιπλανήσεων στο Λονδίνο, την πόλη όπου γεννήθηκα, μεγάλωσα  και συνεχίζω να ζω!!!
θάνατος της συνομιλίας-11

Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

Shoot_it: Χρυσό βραβείο για ελληνικό animation στο Χονγκ Κονγκ

Στιγμιότυπο από το μικρού μήκους animation “The gullible kiss of Mr. Patokos” 
Οι ελληνικές διακρίσεις στο εξωτερικό συνεχίζονται μέσα από τη δουλειά του Αλέξανδρου Αποστολάκη ο οποίος στο πλαίσιο του 5ου Διεθνούς Mobile Festival ταξίδεψε μέχρι το μακρινό Χονγκ Κονγκ και απέσπασε το χρυσό βραβείο για το animation «The Gullible Kiss of Mr Patokos».
Στις 26 Μαρτίου στο Χονγκ Κονγκ ένας Έλληνας καλλιτέχνης κατάφερε να στρέψει τα φώτα της δημοσιότητας επάνω του μέσα από την animated ταινία του μικρού μήκους:«The Gullible Kiss of Mr Patokos».
Πρόκειται για τον Αλέξανδρο Αποστολάκη ο οποίος εκπροσώπησε το ελληνικό φεστιβάλ φωτογραφίας και ταινιών μικρού μήκους, shoot_it στο 5ο Διεθνές Mobile Festival (HKIMFA).
Η υπερρεαλιστική ιστορία αγάπης που εμπνεύστηκε ο Αλ. Αποστολάκης και έχει ως κεντρικό θέμα τον έρωτα και την αυτοπροβολή στους γύρω μας κατάφερε, με την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, να διακριθεί και να αποσπάσει το Χρυσό Βραβείο Animation.
Ο νεαρός animater σε συνέντευξη που παραχώρησε στο elculture.gr αναφέρει ότι: «Η φύση της ταινίας είναι καθαρά συμβολική και όλα τα στοιχεία που την αποτελούν πέρασαν αυθόρμητα στο χαρτί.
Αργότερα, καθώς η εμψύχωση είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο, παρατήρησα για πρώτη φορά ότι ο συμβολισμός, σε οποιαδήποτε μορφή ελεύθερης έκφρασης, είναι κάτι παραπάνω από αυτό που και ο ίδιος ο εκφραστής αντιλαμβάνεται».
Τη δεύτερη μεγάλη διάκριση του φεστιβάλ, το Golden Drama Award, κέρδισε η συμμετοχή του Ισραήλ, "Contacts" των Yogev Yefet και Nir Berger.  Μια ταινία που δείχνει πόσο μπορεί μια εφαρμογή όπως το WhatsApp να επηρεάσει μια σχέση.
Στιγμιότυπο από το μικρού μήκους animation “The gullible kiss of Mr. Patokos” 
Τι είναι το shoot_it:
Το shoot_it είναι φεστιβάλ φωτογραφίας και ταινιών μικρού μήκους, βασισμένος στη δημιουργική χρήση του κινητού τηλεφώνου ως μέσο έκφρασης.
Διεξάγεται για 6η συνεχή χρονιά με επιτυχία προβάλλοντας τις καλύτερες συμμετοχές του σε διεθνή κινηματογραφικά events, όπως τα Διεθνή βραβεία Κινητών για  ταινίες μικρού μήκους του Χονγκ Κονγκ, Βερολίνου και Πράγας αλλά και του δικού μας φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας.
Παράλληλα φροντίζει να αναδεικνύει τις καλύτερες συμμετοχές στην κατηγορία φωτογραφίας, διοργανώνοντας εκθέσεις φωτογραφίας.
Τα τελευταία δύο χρόνια,  έπειτα από αίτημα των δημιουργών άνοιξε τον κύκλο των συμμετοχών του σε μια ακόμα κατηγορία ταινιών μικρού μήκους, το animation.
Κριτήριο επιλογής τους είναι η ικανότητά τους να πουν την ιστορία τους μέσα από την περιορισμένη οθόνη του κινητού.
πηγές:

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Το πρόσωπο των ψυχικών διαταραχών μέσα από φωτογραφίες

Η φωτογράφος, Anne Betton, 37 ετών διαγνώστηκε με Διπολική Διαταραχή το 2009.
Έκανε καριέρα στον χώρο τον επιχειρήσεων αλλά ένα επεισόδιο μανίας που το ακολούθησε ένα επεισόδιο κατάθλιψης την ανάγκασε να εγκαταλείψει τη δουλειά της και να αναζητήσει ψυχιατρική βοήθεια.
Το 2012, αποφάσισε να αλλάξει ρότα στην καριέρα της και να ασχοληθεί με τις τέχνες.
Αυτή τη στιγμή έχει επικεντρωθεί στα πορτραίτα ανθρώπων που έχουν κάποια ψυχική ασθένεια.
Η συλλογή με τις φωτογραφίες της έχει τίτλο «Putting a face on mental illness» και απαθανατίζει ανθρώπους που πάσχουν.
Μέσα από το έργο της, η Betton αποσκοπεί στο να αποτυπώσει τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από τις ψυχικές ασθένειες και να καταπολεμήσει το στίγμα που υπάρχει πίσω από διαταραχές όπως είναι η κατάθλιψη, η διπολική διαταραχή και η σχιζοφρένεια.
38 ετών, έχει πτυχίο τεχνολογίας.
Είναι σε σχέση και έχει 2 παιδιά.
Αυτή τη στιγμή προετοιμάζεται να δώσει εξετάσεις για να γίνει βοηθός νηπιαγωγού. 
38 ετών, είχε ξεκινήσει να σπουδάζει για να γίνει γιατρός αλλά η ασθένειά του διέκοψε τις σπουδές του.
Τελικά ανέκαμψε και πήρε δύο πτυχία.
 

47 ετών, παντρεμένη με 3 παιδιά.
Είναι πιστοποιημένη βοηθός νηπιαγωγού. 

52 ετών, παντρεμένος με 2 παιδιά. Εργάζεται σε γραφείο. 
27 ετών, έχει μεταπτυχιακό από τη Σορβόνη. 

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Tommy Ingberg-photographer and digital artist

Ο Tommy Ingberg είναι φωτογράφος και εικαστικός καλλιτέχνης με βάση του το  Upplands Väsby,στη Σουηδία...
από τότε που πήρε την πρώτη του φωτογραφική μηχανή ''μια Practica με δύο φακούς'' στην ηλικία των 15, κατάλαβε το μεγάλο του  ενδιαφέρον για τη φωτογραφία...
μετά από αρκετά χρόνια εντατικής φωτογράφισης, αποκτά μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή που θα χρησιμοποιήσει σε πολλούς τομείς της φωτογραφίας
όπως
πορτραίτα
φωτογραφίες συναυλιών
φωτογραφία δρόμου
φωτογραφία της φύσης κ.τ.λ.
σήμερα, ασχολείται εντατικά και αποκλειστικά με το ασπρόμαυρο,γιατί δεν θέλει «το χρώμα να μην αποσπά την προσοχή του θεατή» όπως λέει μεταξύ άλλων,και το σουρεαλιστικό μοντάζ των φωτογραφιών του...
τα αποτελέσματα ονειρικά και άκρως σουρεαλιστικά!!!
Γιατί «ο σουρεαλισμός για μένα είναι μια προσπάθεια να εξηγήσω κάτι το αφηρημένο όπως μια σκέψη ή ένα συναίσθημα ή να εκφράσω κάτι που είναι κρυμένο στο υποσυνείδητο με μια εικόνα» όπως χαρακτιριστικά λέει σε συνεντεύξεις του...
Εδώ η ιστοσελίδα του:
και δυό συνεντεύξεις του με πάρα πολλές πληροφορίες για τον ίδιο και τη δουλειά του:
Μια σειρά δε από πέντε φωτογραφίες του πήραν το πρώτο βραβείο – χρυσό μετάλειο –  στην κατηγορία  Book/Fine Art and και Honorable Mention στην κατηγορία  Fine Art/Collage στον διαγωνισμό  Prix De La Photographie Paris του 2014
Ο διαγωνισμός είχε χιλιάδες συμμετοχές από 85 χώρες
οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι οι βραβευμένες:




Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

Thomas Barbey και οι ονειρικές φωτογραφίες του




















Tom Hooker ή Thomas Barbey
ο Αμερικανός τραγουδιστής και φωτογράφος που μαγεύει με τα περίεργα και μυστήρια φωτομοντάζ του
τα οποία παίζουν προκλητικά με την οπτική λογική μας
και
μας προκαλούν με χιλιάδες ερμηνείες
http://www.artifactsgallery.com/art.asp?!=A&ID=787
σε όλες τις φωτογραφίες του ο Thomas Barbey δεν χρησιμοποιεί προγράμματα επεξεργασίας εικόνας
χρησιμοποιεί δηλαδή τον παραδοσιακό τρόπο
λήψης με αρνητικό και εκτύπωσης!!!
http://thomasbarbey.com/


Sable dream



Art By Thomas Barbey

Art By Thomas Barbey



Art By Thomas Barbey

Art By Thomas Barbey

Art By Thomas Barbey

Art By Thomas Barbey

Art By Thomas Barbey

Art By Thomas Barbey

Art By Thomas Barbey

Art By Thomas Barbey

Art By Thomas Barbey
όλες οι φωτογραφίες είναι από:
Art By Thomas Barbey
https://www.google.com