Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Τ᾿ αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους - στο πέλαγο σέρνουν φωτιὲς τα καράβια

Παντούμ

Ψηλώνει η στιγμή σα μετέωρο λεπίδι
σαν τι να προσμένει να πέσει η γαλήνη;
στο πλήθος σου το άϋλο που σφίγγει σαν φίδι
δὲν είναι ο ουρανός μηδέ αγγέλου ευφροσύνη.

...................................................
Σαν τι να προσμένει να πέσει η γαλήνη;
Σ᾿ ανθρώπους κλειστούς που μετρούν τον καημό τους
δεν είναι ουρανός μηδέ αγγέλου ευφροσύνη
τ᾿ αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους.

                 ναι...
και πάλι ο μεγάλος  μας ποιητής.........
Σεφέρης
ntina

2 σχόλια:

  1. φίλε negentropist.......μακάρι περισσότεροι να σήκωναν τα μάτια που και που... έστω λιγουλάκι ψηλά....τα άστρα είναι εκεί...και...θα γαλήνευε λίγο η υστερία μας - όπως είχε πει σε κάποιο από τα μυθιστορήματά του ένας από τους αγαπημένους μου Ο ΦΙΛΙΠ ΝΤΙΚ-την καλησπέρα μου φίλε!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Ντίνα.
    Είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ φωτό που βλέπουμε και μας απωθεί το περιεχόμενο, εννοώντας είναι πολύ καταθλιπτικό.
    Κατά τα άλλα, η τέχνη είναι άπιαστη...
    Τα φιλιά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή