Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2009

Σε ανέβαινα, σε κατέβαινα, ουρανὸ φορτωμένος για τις ανάγκες μου...


...οι λέξεις μου, κάλυκες, έπρεπε
να γιομίζουν με φως. Οι στίχοι μου

γλάστρες στου Θεού το παράθυρο....
..............................


...όταν ήρθα στον κόσμο κ᾿ είδα
τον ήλιο, είπα: Θα πρέπει κάτι
ν᾿ αφήσω πίσω μου φεύγοντας.
Και το βρήκα αρκετό. Ν᾿ ανεβώ
στην κορφή σου, να πετάξω
στη γης ένα λουλούδι............

..............
......................για το βουνό.................
.........Νικηφόρος Βρεττάκος.............
ntina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου