Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

δεν μπορώ...δεν μπορώ...

...''Γιατί φαίνεται τόσο όμορφη;''....
ρώτησε η Τακβέρ ξαπλωμένη πλάι στον Σεβέκ κάτω απ'την πορτοκαλί κουβέρτα με σβησμένο το φως.....
από πάνω τους κρέμονταν σκοτεινοί οι κάτοικοι του Ακατοίκητου Χώρου.....
'' Όταν ξέρουμε ότι είναι πλανήτης σαν αυτόν εδώ,'' πρόσθεσε ,''μονάχα με καλύτερο κλίμα και χειρότερους ανθρώπους....
όταν ξέρουμε ότι είναι όλοι ιδιοκτήτες που πολεμούν και φτιάχνουν νόμους...
που τρώνε οι λίγοι και οι πολλοί πεθαίνουν από τη πείνα και ωστόσο....
όλοι γερνούν και όλοι αποκτούν ρευματισμούς στα γόνατα και κάλους στα πόδια σαν εμάς εδώ...
όταν τα ξέρουμε όλα αυτά γιατί φαίνεται τόσο όμορφη λές και η ζωή εκεί πέρα είναι πιό ευτυχισμένη;....
δεν μπορώ όταν αντικρύζω αυτή την λαμπρότητα να φανταστώ ότι ένας τρομερός ανθρωπάκος με λιγδιασμένα μανίκια και ατροφικό μυαλό σαν τον Σαμπούλ μπορεί να ζει εκεί.....
δεν μπορώ...
δεν μπορώ....
(από τον Αναρχικό των δύο κόσμων της URSULA LE GUIN )

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου