Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

αποχαιρετισμός του 2011 και καλοσώρισμα του 2012

θα χαιρετήσω το 2011 και θα 
καλωσορίσω το 2012 με έναν από τους αγαπημένους μου σατιρικούς ποιητές
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν ονείρατα, 
ελπίδες και σκοποί, 
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν,
                                                          δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή
δεν υπήρχαν τότε τηλεοράσεις και
ραδιόφωνα και όμως
ήταν ο πιο αναγνωρίσιμος ποιητής - καλλιτέχνης της εποχής του...
όταν περνούσε στο δρόμο όλοι τον αναγνώριζαν...
όμως...
μετά το θάνατό του ξεχάστηκε...
~~~~~~~~~~~~~
ο μέγιστος σατιρικός ποιητής του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους “Ο Νέος Αριστοφάνης” όπως πολύ δίκαια επονομάστηκε γεννήθηκε 
στη Σύρο το 1853 και απεβίωσε σε ηλικία 66 ετών το 1919 στο Φάληρο...
~~~~~~~~~~~~~~~~
στις 2 Απριλίου 1883 ξεκίνησε την έκδοση του "Ρωμιού" 
μιά εφημερίδα που ήταν ολόκληρη έμμετρη, έως και οι  μικρές τις αγγελίες....
~~~~~~~~~~~
ας θυμηθούμε πώς περιγράφει τον μέσο Έλληνα...
τον Ρωμηό δηλαδή.....
Στὸν καφενὲ ἀπ᾿ ἔξω σὰν μπέης ξαπλωμένος,
τοῦ ἥλιου τὶς ἀκτῖνες ἀχόρταγα ρουφῶ,
καὶ στῶν ἐφημερίδων τὰ νέα βυθισμένος,
κανέναν δὲν κοιτάζω, κανέναν δὲν ψηφῶ.
~~~~~~~~~~~~~~

Σὲ μία καρέκλα τὅνα ποδάρι μου τεντώνω,
τὸ ἄλλο σὲ μίαν ἄλλη, κι ὀλίγο παρεκεῖ
ἀφήνω τὸ καπέλο, καὶ ἀρχινῶ μὲ τόνο
τοὺς ὑπουργοὺς νὰ βρίζω καὶ τὴν πολιτική.
~~~~~~~~~~~~~~

Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί οὐρανὸς ! τί φύσις !
ἀχνίζει ἐμπροστά μου ὁ καϊμακλῆς καφές,
κι ἐγὼ κατεμπνευσμένος γιὰ ὅλα φέρνω κρίσεις,
καὶ μόνος μου τὶς βρίσκω μεγάλες καὶ σοφές.
~~~~~~~~~~~~~~~~

Βρίζω Ἐγγλέζους, Ρώσους, καὶ ὅποιους ἄλλους θέλω,
καὶ στρίβω τὸ μουστάκι μ᾿ ἀγέρωχο πολύ,
καὶ μέσα στὸ θυμό μου κατὰ διαόλου στέλλω
τὸν ἴδιον ἑαυτό μου, καὶ γίνομαι σκυλί.
~~~~~~~~~~~~~~

Φέρνω τὸν νοῦν στὸν Διάκο καὶ εἰς τὸν Καραΐσκο,
κατενθουσιασμένος τὰ γένια μου μαδῶ,
τὸν Ἕλληνα εἰς ὅλα ἀνώτερο τὸν βρίσκω,
κι ἀπάνω στὴν καρέκλα χαρούμενος πηδῶ.
~~~~~~~~~~~~~~~

Τὴν φίλη μας Εὐρώπη μὲ πέντε φασκελώνω,
ἀπάνω στὸ τραπέζι τὸν γρόθο μου κτυπῶ...
Ἐχύθη ὁ καφές μου, τὰ ροῦχα μου λερώνω,
κι ὅσες βλαστήμιες ξέρω ἀρχίζω νὰ τὶς πῶ.
~~~~~~~~~~~~~~~~

Στὸν καφετζῆ ξεσπάω... φωτιὰ κι ἐκεῖνος παίρνει.
Ἀμέσως ἄνω κάτω τοῦ κάνω τὸν μπουφέ,
τὸν βρίζω καὶ μὲ βρίζει, τὸν δέρνω καὶ μὲ δέρνει,
καὶ τέλος... δὲν πληρώνω δεκάρα τὸν καφέ.
ο "Ρωμιός ήταν μιά πρωτότυπης εφημερίδα η οποία
ήταν μοναδική στο είδος της και
μοναδική για την ιστορία της Ελληνικής λογοτεχνίας...
ήταν εβδομαδιαία και γραφόταν αποκληστικά σε στίχους που σατίριζαν τα κοινωνικά δρώμενα...
η αποδοχή του κοινού τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ήταν τεράστια κάτι που συνετέλεσε στο να εκδίδεται η εφημερίδα για
τριανταπέντε (35) ολόκληρα χρόνια μέχρι και
εννέα μήνες πριν το θάνατο του ποιητή....
μόνο τα στιχουργήματα της εφημερίδος χωρίς να υπολογίσουμε τα υπόλοιπα θέματα καταλαμβάνουν 35 τόμους...
Γεώργιος Σουρής λοιπόν...
ο μεγαλύτερος σατιρικός ποιητής της Ελλάδας με την ανελέητη πένα του σατίριζε   τα πάντα 
~. τον εαυτό του...
Μπόι δυὸ πῆχες,
κόψη κακή,
γένια μὲ τρίχες
ἐδῶ κι ἐκεῖ.

Κούτελο θεῖο,
λίγο πλατύ,
τρανὸ σημεῖο
τοῦ ποιητῆ.
Δυὸ μάτια μαῦρα
χωρὶς κακία
γεμάτα λαύρα
μὰ καὶ βλακεία.


Μακρὺ ρουθούνι
πολὺ σχιστό,
κι ἕνα πηγούνι
σὰν τὸ Χριστό.


Πηγάδι στόμα,
μαλλιὰ χυτὰ
γεμίζεις στρῶμα
μόνο μ᾿ αὐτά.


Μούρη ἀγρία
καὶ ζαρωμένη,
χλωμὴ καὶ κρύα
σὰν πεθαμένη.


Κανένα χρῶμα
δὲν τῆς ταιριάζει
καὶ τώρ᾿ ἀκόμα
βαφὲς ἀλλάζει.


Δόντια φαφούτη
ὅλο σχισμάδες,
ὕφος τσιφούτη
γιὰ μαστραπᾶδες.
~. τους Έλληνες...
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.

Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Και ψωμοτύρι και για καφέ

το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».

Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-

να παριστάνει τον ευρωπαίο.

Στα δυό φορώντας τα πόδια που'χει

Στο'να λουστρίνι, στ'άλλο τσαρούχι.
~. την Ελλάδα....
Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!

Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,

τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

~. τους ταγούς και τους πρωθυπουργούς της...
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη ...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά' χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
νά' χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σιχτίρ στα χρόνια τα παλιά, σιχτίρ και στα καινούργια!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
και όλο το έργο του είναι πιο επίκαιρο από ποτέ…
λες και δεν πέρασε ούτε μιά μέρα από τότε...
τι κρίμα...
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά' χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
νά' χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
τι κρίμα...
λες και ήταν χθες...
Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
...ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.

~~~~~~~~~~~~~~

Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

~~~~~~~~~~~~~~~
Οργανωταί μας έρχονται να μας διοργανώσουν
(Με άλλους λόγους δηλαδή παράδες να σουφρώσουν)

~~~~~~~~~~~~~~~~
Συλλήψεις καθημερινώς μεγάλων καταδίκων
(Εν τούτοις επισκέπτονται τους βουλευτές κατ’οίκον)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
και ένα του ποίημα που μου αρέσει πολύ-πολύ

Η παπαδιά

Η κυρά ενός παπά
ένα διάκο αγαπά
και πολύ μ' αυτόν τα έχει...
και ο άντρας της κοιτά
τα πολλά της χωρατά
και για τούτον πέρα βρέχει.
Επερνούσαν μια χαρά
έως ότου μια φορά
έγινε παπάς βαρβάτος
και ο διάκος, ο αφράτος.
Κι ο παπάς της ο φτωχός
διόλου δεν εφθόνησε,
και ο ίδιος μοναχός
τον εχειροτόνησε.
Τίγκι, τούγκ!... μεγάλη σχόλη.
"Άξιος!" φωνάζουν όλοι
νέοι, γέροι και παιδιά.
Μα με όλο της το νάζι
"Υπεράξιος!" φωνάζει
Τρεις φορές κι η παπαδιά.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
χρόνια μας πολλά και του χρόνου με υγεία
άντλησα στοιχεία και από:.sarantakos.com                                                                                                
ntina

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

όταν μιλούν οι ποιητές

Μανόλης Αναγνωστάκης  

όταν μιλούν οι ποιητές 


.......................................................
...................................................
...........................................
........................................
Για τους ερωτευμένους που παντρεύτηκαν
Για το σπίτι που χτίστηκε
Για τα παιδάκια πού μεγάλωσαν
Για τα πλοία πού άραξαν
Για τη μάχη πού κερδήθηκε
Για τον άσωτο πού επέστρεψε

Για όλα όσα τέλειωσαν χωρίς ελπίδα πιά.

ntina

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

τα συσσίτια επιστρέφουν στα σχολεία...κουπόνια και µικρογεύµατα σε περιοχές µε µαθητές από χαµηλά οικονοµικά στρώµατα

  μαζεύτηκαν οι λύκοι
να μπουν στην εκκλησιά.

και διαβάζουμε στο ΒΗΜΑ :

τα συσσίτια  επιστρέφουν στα σχολεία....κουπόνια και µικρογεύµατα σε περιοχές µε µαθητές από χαµηλά οικονοµικά στρώµατα

...............................................................................

και μεις....

ας θυμηθούμε τις  συγκλονιστικές φωτογραφίες του κώστας μπαλάφα

από τα χρόνια που η Ελλάδα πεινούσε αλλά....

είχε όνειρα από ότι λένε αυτοί που έζησαν εκείνα τα σκληρά χρόνια...

και....

ας σκεφτούμε.................


 

 

 

 

 

 

 

 

......................................................................

Τα λουστράκια

Δουλειά και χαμαλίκι
και βρώμα κι απλυσιά
μαζεύτηκαν οι λύκοι
να μπουν στην εκκλησιά.

Κοιμάμαι στο χαλίκι

χορταίνω από βρισιά
και μ' έχει σαν σκουλήκι
του κόσμου η μπαμπεσιά.

Πού θα πάμε, πού θα πάμε

τι θα φάμε, τι θα φάμε;
Έκλεψα μια λαμαρίνα
με ζεστή-ζεστή φαρίνα.

Σώπα σώπα, σώπα σώπα,

δε μου το 'πες δε σου το 'πα
πάψε πάψε, πάψε πάψε
κι ό,τι βρεις μπροστά σου χάψε.


 τα Λουστράκια του Μάνου Χατζιδάκι σε στίχους Νίκου Γκάτσου προέρχονται από την μουσική για την θρυλική πια ταινία ΑΜΕΡΙΚΑ ΑΜΕΡΙΚΑ του Ελία Καζάν (1963) και επενδύουν μια σχετική σκηνή...
ο Χατζιδάκις τα έκανε αυτόνομο τραγούδι στην Λαϊκή Αγορά (1987) με ερμηνευτές την Έλλη Πασπαλά, τον Ηλία Λιούγκο και τον Βασίλη Λέκκα...
το ιστορικό βίντεο που παραθέτω εδώ είναι από τις περίφημες εμφανίσεις του Χατζιδάκι στο Zoom της Πλάκας το 1988...
                                                                                                                                                 ntina