Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

Garry Winogrand: «φωτογραφίζω για να δω πώς είναι τα πράγματα φωτογραφημένα»


Ο μεγάλος φωτογράφος Garry Winigrand.....
Ο μεγάλος δάσκαλος Garry Winograhd...........
Garry Winogrand: «φωτογραφίζω για να δω πώς είναι τα πράγματα φωτογραφημένα»
Ίσως θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε τη ζωή και το έργο τού Garry Winogrand με ένα απόσπασμα από την ολιγόλογη αίτησή του για την πρώτη χορηγία Guggenheim που είχε υποβάλλει το 1963, λίγο μετά την κρίση τής Κούβας..........
«Κοιτάω τις φωτογραφίες που έχω κάνει ως τα τώρα, και με κάνουν να νοιώθω ότι πραγματικά δεν έχει καμία σημασία ούτε το ποιοι είμαστε ούτε το τι νοιώθουμε ούτε το τι θα απογίνουμε.......
Οι επιθυμίες μας και οι επιτυχίες μας υπήρξαν φτηνές και ευτελείς.....
Διαβάζω τις εφημερίδες............................... κάποια βιβλία.
Κοιτάω τα περιοδικά. 
Όλα ασχολούνται με ψευδαισθήσεις και φαντασιώσεις. 
Το μόνο που μπορώ να συμπεράνω είναι ότι πάμε χαμένοι και ότι η βόμβα μπορεί να μας αποτελειώσει οριστικά, αλλά δεν πειράζει, αφού δεν αγαπήσαμε τη ζωή. 
Δεν μπορώ να δεχτώ τα πιο πάνω συμπεράσματα, κι έτσι πρέπει να συνεχίσω την φωτογραφική έρευνα πιο βαθιά. Αυτό είναι το σχέδιό μου.»
Η φωτογραφία παρατηρεί ο Tod Papageorge, όπως και η ποίηση, δεν αποτελεί, όπως κακώς πιστεύεται, τον καθρέπτη τού κόσμου. 
Όπως όμως η ποίηση δεν μπορεί να εφεύρει μια άλλη, δική της γλώσσα, έτσι και ο φωτογράφος δεν μπορεί να εφεύρει έναν άλλο κόσμο. 
Εκεί ακριβώς οφείλουν την ένταση που δημιουργούν τόσο ένα ποίημα όσο και μια φωτογραφία, στο ότι δηλαδή είναι ταυτόχρονα κομμάτια τού κόσμου αλλά και πλάσματα (fiction). 
Εκεί οφείλεται επίσης και το ότι το περιεχόμενο ενός ποιήματος και μιας καλλιτεχνικής φωτογραφίας δεν μπορεί να συνοψιστεί σε μια ιδέα, σ’ ένα θέμα. 
Όπως δεν μπορούμε να πούμε, λέει ο Papageorge, ότι το θέμα τής «Ωδής για μια ελληνική λήκυθο» τού Keats είναι ότι η «προσμονή είναι ανώτερη από την πραγματοποίηση», το ίδιο δεν μπορούμε να πούμε ότι το θέμα μιας φωτογραφίας τού Winogrand είναι π.χ. ο πόλεμος ή τα γηρατειά.
τα αποσπάσματα είναι από εδώ



και.......
η φωτογραφική του μηχανή μία Leica M4
Garry Winogrand's Leica M4

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Sebastião Salgado


Sebastião Salgado ο Βραζιλιάνος οικονομολόγος που έγινε από τους πιο ακριβοπληρωμένους φωτογράφους των ημερών μας........
Το 1979 γίνεται μέλος του magnum photos.....
Το 1994 αποχωρεί από το magnum και ανοίγει δικό του γραφείο.....
Το 2007 παρουσιάζει στην πρεσβεία της Βραζιλίας στο Λονδίνο μία ενότητα φωτογραφιών ατόμων εργαζομένων στις φυτίες καφέ,από την Ινδία,την Γουατεμάλα,την Αιθιοπία και την Βραζιλία.....
Σκοπός του ,όπως ο ίδιος λέει,η ευαισθητοποίηση του κοινού για την προέλευση του δημοφιλούς αυτού ποτού......
Άλλοι τον θαυμάζουν......
Άλλοι τον αποθεώνουν.......
Άλλοι τον κατηγορούν σαν τον πιο ακραίο φορμαλιστή φωτογράφο.....
Άλλοι τον θεωρούν μάγο της φωτογραφίας.........
Άλλοι τον κατηγορούν ότι εκμεταλλεύτηκε την δυστυχία των ανθρώπων,φωτογραφίζοντάς τους, με αριστοτεχνικό είναι η αλήθεια τρόπο,για να πλουτίσει........
Εγώ σας δείχνω μερικές από τις φωτογραφίες του............

οι φωτογραφίες από εδώ και εδώ
και εδώ

Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

Το σύμπαν γεννήθηκε από μια ανωμαλία, ένα σημείο με άπειρη πυκνότητα, πριν από 13.7 δισεκατομμύρια χρόνια περίπου.

Red Supergiant Star V838 Monocerotis

Αν ρωτήσετε από πού προήλθαν όλα αυτά που βλέπουμε γύρω μας και σας απαντήσουν “από το Big Bang”, μην τους πιστέψετε...καμιά ουσία δεν γεννήθηκε την ώρα της Μεγάλης Έκρηξης...κι αν δεν συνέβαινε μια τρομερή διαστολή (ο πληθωρισμός) μετά το Big Bang δεν θα υπήρχε τίποτα γύρω μας, ούτε εσείς για να υποβάλλετε τούτη την ερώτηση....

ntina

Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

Alexey Titarenko - ο φωτογράφος των σκιών

 Alexey Titarenko.....
........ο φωτογράφος που αποτύπωσε με τον φωτογραφικό του φακό την γκρίζα πραγματικότητα που βίωσε η πατρίδα του.........η Ρωσία.... μετά την κατάρρευση του "υπαρκτού σοσιαλισμού"....
......τον αποκαλούν και "φωτογράφο των σκιών".......
..........ο Alexey Titarenko παρότι είχε ξεκινήσει την φωτογραφική του καριέρα από το 1970 δεν κατάφερε να γίνει γνωστός.....
 .........το όνομά του σαν ιδιόμορφος και ιδιαίτερος φωτογράφος άρχισε να ακούγεται μετά την αλλαγή του καθεστώτος στην Ρωσία......
.......αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που ο Titarenko αποφάσισε και επέλεξε να μην ασχοληθεί καθόλου με την πολιτική προπαγάνδα - όπως λέει ο ίδιος - και η επιλογή των θεμάτων των φωτογραφιών του να μην προέρχονται καθόλου από το πολιτικό καθεστώς.......
 ........η παγκόσμια αναγνώρισή του σαν μεγάλου φωτογράφου ήρθε μαζί με την δουλειά του της δεκαετίας του 1990.....
........η φήμη του πια ήταν τόσο μεγάλη που άρχισε να κερδίζει το ένα παγκόσμιο βραβείο μετά το άλλο....
......άρχισαν να διοργανώνονται,προς τιμήν του,η μία έκθεση μετά την άλλη....
.........πάνω από τριάντα εκθέσεις σε Ευρώπη και Αμερική στο διάστημα ελάχιστων ετών.....
.........το 2005 γνωστό γαλλο-γερμανικό κανάλι παρουσιάζει ντοκιμαντέρ διάρκειας τριάντα λεπτών για το έργο "του παγκοσμίου φήμης φωτογράφου Alexey Titarenko"....

 ..........από το 2005 δε ζει μόνιμα στην Νέα Υόρκη....
....ο Titarenko αναφερόμενος  στην δουλειά του "Η Πόλη των Σκιών"- "City of Shadows" - που είναι και η δεύτερή του λέει:"είναι μία ρεαλιστική αποτύπωση της καθημερινότητας που επικρατούσε τότε....μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης....οι άνθρωποι ξαφνικά άλλαξαν....ξαφνικά μετατράπηκαν σε σκιές οι οποίες σέρνονταν από δω και από κει...έβλεπα γυναίκες με μάτια γεμάτα απόγνωση...έβλεπα ανθρώπους απελπισμένους...μπερδεμένους....στα όρια της τρέλας και της απόγνωσης....έβλεπα ανθρώπους τόσο άσκημα ντυμένους,να χρησιμοποιούν όσες δυνάμεις τους είχαν απομείνει για να κατορθώσουν να βρουν λίγη τροφή για τους ίδιους και για την οικογένειά τους.....οι περισσότεροι έμοιαζαν με σκιές του παλιού τους εαυτού.....νομίζω ότι κάτι τέτοιο  είχε να συμβεί από την εποχή του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου"...........
 ...για σειρά ετών τα θέματα των φωτογραφιών του Titarenko προέρχονταν απο την αγαπημένη του πόλη....την Αγία Πετρούπολη....
.....αυτό δεν είχε να κάνει - όπως λέει και ο ίδιος ο φωτογράφος - μόνο από τον ειδικό χαρακτήρα και την ατμόσφαιρα της πόλης,αλλά και από τις μνήμες της παιδικής του ηλικίας και της νεότητας του....


......αυτή την ατμόσφαιρα ο Titarenko λέει ότι την ξαναβρήκε όταν πήγε στην Κούβα.....στο πρώτο του ταξίδι στην Αβάνα το 2003.....
...."ήταν σαν να πέταξα πίσω στον χρόνο.....τουλάχιστον είκοσι χρόνια πριν....τα μοντέλα των αυτοκινήτων...η διάθεση των ανθρώπων που χαρούμενοι βάδιζαν στους δρόμους....η εκπληκτική αρχιτεκτονική σε φυσική κατάσταση των ερειπωμένων κτηρίων......ήμουν καταγοητευμένος......η ατμόσφαιρα της πόλης μου επανέφερε της μνήμες της νεότητάς μου......που ήταν ολοζώντανες  μέσα μου......ένιωσα την παρουσία της πόλης της νεότητας μου της Αγίας Πετρούπολης...την ένιωσα με όλες τις αισθήσεις μου".....όλα αυτά τα βρίσκουμε αποτυπωμένα στις φωτογραφίες του....στο portfolio "Havana series"


 http://www.alexeytitarenko.com/index.html