Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

ο Philip Dick στο Valis

...και συνεχίζει ο Philip Dick στο Valis...
...δέν υπάρχει δρόμος να βγείς από τον λαβύρινθο.
Ο λαβύρινθος μεταβάλλεται καθώς κινείσαι μέσα του,επειδή είναι ζωντανός.
Πάρσιφαλ:
κινούμαι ελάχιστα,όμως ήδη φαίνεται να πήγα πολύ μακρυά.
Γκούρνεμαντς:
βλέπεις,γιέ μου,εδώ ο χρόνος γίνεται χώρος.
Όλο το τοπίο γίνεται ασαφές.
Το δάσος αποτραβιέται και στη θέση του αναδύεται ένας τοίχος φτιαγμένος από τραχιές πέτρες.
Δύο άνθρωποι περνούν από την πόρτα.
Τι έγινε το δάσος;
Οι δυό άντρες δεν κινήθηκαν στ'αλήθεια,στην πραγματικότητα δεν πήγαν πουθενά και όμως δεν είναι τώρα εκεί που ήταν στην αρχή.

Εδώ ο χρόνος γίνεται χώρος...
...Ο Φάτ είχε βρεί μια τέλεια περιγραφή της Μαύρης Σιδερένια
Φυλακής,τοποθετημένης όμως στο μακρινό μέλλον.
Οπότε,άν τοποθετούσες το παρελθόν(την αρχαία Ρώμη) πάνω στο πα-ρόν(την Καλιφόρνια του εικοστού αιώνα)
και εκεί πάνω τον μακρινό μελλοντικό κόσμο του μυθιστορήματος-το Ανδροειδές έχυσε ποταμούς δακρύων-θα είχες την Αυτοκρατορία,την Μαύρη Σιδερένια Φυλακή ώς μια υπέρ-ή δια- χρονική σταθερά.
Όλοι όσοι είχαν ζήσει ποτέ ήταν στην κυριολεξία περικυκλωμένοι από τους σιδερένιους τοίχους της φυλακής:ήταν όλοι μέσα της και κανείς δεν το΄ξερε...
!!!!!!!!!!!!!
ntina

6 σχόλια:

  1. Αυτή η πλοκή της φωτογραφίας και της λογοτεχνίας με το χώρο- χρόνο και το σύμπαν είναι μαγευτική και πολύ ενδιαφέρουσα.

    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αλλος κόσμος!!!!

    Τις κοιτάω και δεν πιστευω στα μάτια μου.
    τοσο ωραίες. Τοσα ωραία πράγματα μπορεί να κάνει ο άνθρωπος, οταν και αν σταματήσει να κάνει καταστροφές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ange-ta...καταστροφές...να κάτι που με πονάει πολύ...όμως άν η άγνοια που κυριαρχεί δεν σταματήσει,άν οι άνθρωποι δεν μορφώνονται,δεν ακούν,δεν βλέπουν,δεν προσέχουν,οι λίγοι που μιλάνε θα είναι φωνή βοώντος εν τη ερήμω και οι πολλοί θα τρέχουν στην Madona,τα δε σημαντικά πράγματα θα κρύβονται και τα ασήμαντα θα αναδεικνύονται σαν σημαντικά...εγώ συνειδητά σιωπώ, πιά, μόνο φωτογραφίζω...και χαίρομαι που είδες αυτόν τον άλλο κόσμο που αγαπώ μέσα στις φωτογραφίες μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @μικρέ πρίγκηπα...(τι ωραία εικόνα!!!)πάντα όταν διαβάζω το μυαλό μου κατακλύζεται από εικόνες,μερικές από αυτές προσπαθώ να τις'' μεταφέρω''μέσα στις φωτογραφίες μου.Χαίρομαι που σου αρέσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ο συγγραφέας των νεανικών μου χρόνων, Μ.Λουντέμης, είχε πει σ’ένα βιβλίο του: “Σ’ευχαριστούν μία – μία οι αισθήσεις μου…”.
    Τι περισσότερο να πω για να εκφράσω τον θαυμασμό μου για ό,τι βλέπω… Εξαιρετικές εικόνες (θα’λεγε κανείς εικόνες από έναν άλλο, μαγικό κόσμο). Αλλά και εξαιρετικός ο “λόγος”. Το ονειρικό στοιχείο σμίγει με τον κόσμο του ποιητικού-πεζού λόγου! Συγχαρητήρια!

    ΥΓ
    Το blog σου αξίζει να το επισκεφτούν πολλοί… θα δουν, θα μάθουν, θα ονειρευτούν…
    Έχω το link στο δικό μου blog.

    Με εκτίμηση
    Μανώλης Μεσσήνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητέ φίλε...αισθάνομαι μεγάλη χαρά όταν άνθρωποι σαν και σάς ''νιώθουν'',
    ''ακούν''και ''βλέπουν''τίς φωτογραφίες μου.Χαίρομαι...όταν μπορούν οι φωτογραφίες μου να σας ταξιδεύουν σε κόσμους μαγικούς...ονειρεμένους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή